คุยกันก่อน........
โย่! กลับมาเจอกันอีกแล้ว หนึ่งอาทิตย์เนี่ยมันช่างรวดเร็วจริงๆเลยเนอะ
อาทิตย์นี้ทรายได้หยุดยาว ไปถึงวันพฤหัสหน้าเลยค่ะ ฮิๆ เหตุผลก็เพราะพี่ๆ ม.ปลายเค้าสอบกัน
แต่ก็การบ้านท่วมหัวเหมือนกันนะ เค้าเรียกว่าโชคร้ายในความโชคดีเนอะ
ตอนนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยของให้เพื่อนๆ ดูแลสุขภาพกันด้วยนะค่ะ เป็นห่วงๆ
นิยายเรื่องนี้รู้สึกเรื่องจะค่อยๆไปเนอะ ดูอืดๆยังไงชอบกล ตอนนี้ก็ 4 ตอนแระ ตอนที่ 4 ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ก็แค่เป็นต้นเหตุของเรื่องที่จะเกิดตอนหน้า
ยังไงก็ฝากนิยายเรื่องนี้เหมือนเดิมนะค่ะ
แล้วเจอกันใหม่ค่ะ
**************************************
>>Chapter 4 เรื่อง -_-? (งงมั้ย)<<
"คุณหนูค่ะ! ตื่นได้แล้วค่ะ ป้าช้อยเคาะประตูก่อนที่จะเข้ามาเปิดผ้าม่านและลากฉันออกจากเตียง
หนูไปอาบน้ำก่อนนะค่ะ ฉันบิดขี้เกรียจก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ
แคร้ง.....
เอ๊ะ! เสียงอะไรตกหว่า -_-? ฉันก้มดูที่พื้นห้องน้ำ
แหวน....
ฉันก้มลงเก็บแหวนสีเงินเกลี้ยงเกลาขึ้นมาดู แหวนใครมาอยู่นี่ได้ไงหว่า? แต่ก่อนที่ฉันจะคิดอะไรไปมากกว่านั้น
คุณหนูเดี๋ยวสายนะค่ะ เร็วหน่อยค่ะ
ค่า ."
"นี่เร็วๆหน่อยสิคุณหญิง" เสียงฟรอสตะโกนออกมาจากรถ
"เอ๊ะ!จะเร่งอะไรกันนักหนา นี่เพิ่งเจ็ดโมงเองนะ" ฉันวิ่งขึ้นรถมานั่งข้างนายฟรอส "ลุงแจ่มออกรถเลยค่ะ"
"ไปโรงเรียนเช้าๆสิดี" เขาพูดก่อนนมองออกไปหน้ารถ
"ดียังไงไปเช้าหรือไม่เช้ามันก็เหมือนกันแหละ" ฉันพูดอย่างไม่สบอารมณ์ จะให้สบอารมณ์ได้ยังไงล่ะก็เขาเล่นลากฉันออกมาก่อนที่ฉันจะกินข้าวหมดซะอีก
"เออ! แล้วเรื่องเมื่อวานเอายังไงอ่ะ"
"ก็คงต้องคอยระมัดระวังมากยิ่งขึ้น" ฉันว่า
จากนั้นความเงียบก็เข้าครอบงำภายในรถ
"ไอ้มิ้นท์ช่วยด้วยผีหลอก" ออมวิ่งออมมาจากห้องก่อนที่จะกระโดดเหย่งๆตรงหน้าฉัน (มันขาหักจริงๆเหรอเนี่ย -_-)
"ผีเผออะไรกันมีที่ไหน" ฉันเดินเข้าในห้องพร้อมต่อว่าออมเป็นการใหญ่
"ออม!!!!!!!"น้ำฟ้าวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้อง
"อะไรของแก" ออมพูดอย่างไม่สบอารมณ์
"ของยืมอังกฤษลอกหน่อยดิ"
"แกแค่ขอแค่เนี้ยนเนี่ยนะ" ทำสะตกใจหมดเลย -_-;
"อือ"
(-_-;;) หน้าออม
(=_____=;;;) หน้าฉัน (ยิ่งกว่าออม)
"ฟ้าเอาของฉันไปลอกก็ได้" ฟรอสว่าและยื่นสมุดอังกฤษให้ฟ้า"
"อ้ายยย!!!!!ฟรอสไปซื้อขนมกับแอมมั้ย" ยัยแอมโผล่มาจากไหนไม่รู้มากระชากแขนฟรอสจนสมุดอังกฤษกระเด็นไปตกบนหัวของน้ำฟ้า (น่าสงสาร -_-;)
"จัดการดิ่" ออมกระซิบที่ข้างหูฉัน แต่ฉันส่ายหัวดิก
"ไม่อ่ะแกจัดการดิ" ฉันกระซิบตอบ
"ปล่อยมันไปวันนึงแล้วกันวันนี้ยังไม่มีอารมณ์" ออมส่งยิ้ม (สยอง) ให้แอมก่อนที่จะเดินออกจากห้องไปกับไม้เท้าคู่ใจ
"ฟรอสไปซื้อขนมกับแอมเถอะนะ" แอมพยายามดึงฟรอสที่นั่งอยู่กับที่ไม่ยอมขยับเขยื้อน "ฟรอสนะค่ะไปกับแอมนะ"
"ค..ครับ" ฟรอสโดนดึงออกจากห้องไปโดยมีสายตาของฉันจับจ้องอยู่
ฮ่าๆสะใจโว้ย!
และตอนนี้ในห้องก็เหลือเพียงฉันกับน้ำฟ้า (ดูวังเวงชอบกล)
"โครม!!!!!"
"กรี๊ดดดดดด!!!!!!" เสียงน้ำฟ้าตะโกนลั่น "มิ้นท์เสียงอะไรอ่ะ"TOT
"ม...ไม่รู้เหมือนกัน" ฉันลุกขึ้นไปเปิดประตูห้องดู "ไม่เห็นมีอะไรเลย"
"ช่วยด้วย....." เสียงผู้หญิงดังมาเข้ากระทบกับโสตประสาทของฉัน
"อ้ายยยยย!!!!!ผีหลอก" ยัยน้ำฟ้าตะโกนลั่นก่อนที่จะวิ่งมาเกาะแขนฉัน
"ผีบ้านแกดิ่ดูนี่ยัยออมต่างหาก" ฉันพูดและมองไปข้างๆประตูที่มีออมนั่งแหมะอยู่ "แกไปนั่งเล่นอยู่ตรงนั้นทำไมว่ะ"
"ท่าฉันมันเหมือนคนนั่งเล่นนักหรือไง" ออมตอกกลับ =O=
"ก็เอออ่ะดิ่" -_-
"ไอ้บ้าฉันลื่นล้มเว้ย! มาช่วยพยุงหน่อย" ออมยื่นมือส่งมาให้ฉันช่วยดึงขึ้น
"ออมทำไมแกตัวหนักจังอ่ะ" น้ำฟ้าว่าทำให้ฉันเกือบหลุดหัวเราะ
"ไอ้ฟ้าแกอยากตายใช่มั้ย" ออมว่าและส่งสายตาอำมหิตให้ -_-++ ชิ้งๆ
"ล้อเล่นน่า" น้ำฟ้ารีแก้ต่าง
ฉันกับฟ้าช่วยกันพยุงออมมานั่งที่เก้าอี้ก่อนที่จะถามสาเหตุที่ทำให้มันลงไปนอนจุมปุกที่พื้น
"ไอ้ออมแกไปล้มตรงนั้นได้ไงวะ" ฉันถาม
"ก็ตอนฉันออกไปฉันเห็นเพื่อนยัยแอมซุบซิบอะไรกันก็ไม่รู้ ฉันก็เลยแอบฟัง" ออมเล่าเป็นฉากๆพร้อมทำท่าทางประกอบ (ไม่เจียมบอดี้เล้ยเพื่อนฉัน-_-;)
"แล้วฉันก็ได้ยินพวกนั้นพูดกันว่ายัยแอมตั้งใจจะ.....ฟรอส ฉันก็เลยรีบกลับมาบอกพวกแกนี่แหละ"
"แล้วอะไรคือ......ล่ะ" ฟ้าขัดขึ้น
"ก็เลยล้มอย่างที่พวกแกเห็น" ออมว่าพยายามไม่สนใจน้ำฟ้า
"ก็ช่างแอมมันสิ อยากได้ฉันก็จะสนอง" ฉันยิ้มพร้อมกัดฟันพูด
"ห้าวว~" ฉันหาวฟอดใหญ่ก่อนที่จะตื่นขึ้นมาหลังเรียนวิชาสุดท้ายของวันนี้เสร็จ
"มิ้นท์พี่ไวน์มาหา" เสียงของฟ้าดังขึ้นพร้อมร่างสูงปรากฏที่หน้าประตู
"มีอะไรเหรอ" ฉันถามทั้งที่ยังงัวเงีย
"พี่มาคุยเรื่องญาติของมิ้นท์ที่จะให้ S.C.A ดูแลน่ะ"
"ฟรอสอ่ะเหรอ อยู่นั้นไง" ฉันมองไปที่ฟรอสที่มียัยแอมเกาะอยู่
"เจอกันที่โรงอาหารแล้วกัน" พี่ไวน์ว่าก่อนที่จะเดินออกไป
"มีไรเหรอมิ้นท์" ออมรีบถามเมื่อพี่ไวน์เดินออกไปแล้ว
"เรื่องฟรอสน่ะไม่มีอะไรหรอก"
ฉันเดินเข้าไปหาฟรอสที่มียัยแอมเกาะติดอยู่
"ฟรอสเลิกเรียนแล้วไปกันเถอะ" ฉันพูดเสียงหวาน แหวะ...อยากอวก พูดไปได้ยังไง
"ขอโทษด้วยนะมิ้นท์วันนี้ฟรอสจะกลับกับฉันยะ รู้ไว้ด้วย" ยัยแอมพูดอย่างเหนือกว่า "ใช่ไหมค่ะ ฟรอส"
"ครับแอม" ฟรอสตอบโดยไม่มองหน้าฉัน
หนอยไอ้ฟรอสแกกล้าปฏิเสธฉันเหรอ o_O เดี๋ยวได้เห็นดีกัน
"ฟรอส!พี่ไวน์จะคุยด้วย" ฉันเริ่มพูดด้วยคำสั้นๆห้วนๆอย่างไม่สบอารมณ์
"มันไม่ใช่เรื่องของฉันซะหน่อย"
แหม...ไม่ใช่เรื่องของฉัน เดี๋ยวมีตายกันแน่งานนี้
"จะไม่ใช่เรื่องของนายได้ไงหา! ถ้าวันนั้นนายไม่บังเอิญไปเห็นไอ้เด็กบ้าพวกนั้นฉันก็ไม่อยากยุ่งกับนายนักหรอก" หงุดหงิดโว้ย!!! หงุดหงิด...
"งั้นก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันก็ได้ ถ้าเธอไม่เต็มใจ ไปกันเถอะแอมจะชวนผมไปกินไอศกรีมไม่ใช่เหรอ"
ยิ่งเห็นอีตาฟรอสคุยกับยัยแอมก็ยิ่งหงุดหงิด โว้ย!!!!
จากนั้นยัยแอมก็ลากฟรอสออกจากห้องอย่างรวดเร็ว และยังมีหน้าหันมาแลบลิ้นให้ฉันอีก ชิ!น่าจับมาตัดลิ้นซะให้รู้แล้วรู้รอด
"เฮ้ย! มิ้นท์ใจเย็นเพื่อน" ยัยออมเดินมาตบไหล่ฉันเบาๆ
ไอ้ออมแกไม่โดนตอกหน้าอย่างฉันแกไม่รู้หรอกว่ามันแค้นแค่ไหน
"มิ้นท์สายสืบบอกว่ามีการนัดส่งของวันนี้" ออมเข้ามากระซิบที่ข้างหูก่อนที่จะลากฉันออกจากห้องไป
"จริงอ่ะทำไมไม่เห็นพี่ไวน์พูดอะไรเลยวะ" มีนัดส่งของทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง
"เรื่องนี้ไปเกี่ยวกับพี่ไวน์โว้ย!"
"อืม...แล้วพวกมันนัดกันที่ไหนอ่ะ"
"โกดังริมน้ำหลังโรงเรียนเรานี่แหละ" ออมว่า
"เฮ้ย! มันกล้าขนาดนี่เลยเหรอวะ"
"อืม! ถึงแล้ว"
*******************************
เม้นไว้เถิดจะเกิดผลเน้อ \(^O^)/
สมัครสมาชิก