คุยกันก่อน.........
สวัสดีค่ะ เพื่อนๆทุกคน อีกสองวันก็วันแม่แล้วนะค่ะ บอกรักคุณแม่กันหรือยังเอ่ย?
เอาล่ะเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะค่ะ เดี๋ยวเดือนกันยา(ประมาณต้นเดือน) ทรายจะสอบ
ดังนั้นเมื่อสอบเสร็จทรายจะมาอัพถี่ขึ้นนะค่ะ
ยังไงก็ฝากโหวต ฝากเม้นให้ด้วยนะค่ะ ^^
ถือว่าให้กำลังใจเด็กตาดำ ๆ *-*
ส่วนเรื่องอิมเมจพระเอกนางเอก ถ้าหาได้ทรายจะหามาให้ดูนะค่ะ
แล้วเจอกันอาทิตย์หน้าค่ะ บ้ายบาย~
******************************
>>Chapter 6 แผนการ<<
เช้าวันรุ่งขึ้นฉันตื่นแต่เช้าและปฏิเสธที่จะไปโรงเรียนพร้อมกับพ่อ โดยบอกว่าฉันจะขี่จักรยานไปเอง เพื่อออกกำลังกายตอนเช้า
ตึกๆ
ฉันเดินเข้ามาในอาคารเรียนที่เงียบสงบ อากาศเย็นยามเช้าทำให้ฉันรู้สึกสดชื่น ฉันเดินเอากระเป๋าไปวางที่โต๊ะก่อนที่จะเดินออกมานั่งเล่นที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้หลังอาคารเรียน นั่งคิดถึงเรื่องเมื่อวานที่เกือบเอาตัวไม่รอด และความคิดของฉันก็ต้องสะดุด เมื่อคิดถึงตอนที่ชายชุดดำที่ชื่อมิสเตอร์วาเลนพูดก่อนเดินออกไป แถวนี้หมามุ้ยเยอะเป็นบ้า
เขาจะรู้มั้ยนะว่าฉันกับออมหลบอยู่ตรงนั้น
มิ้นท์! น้ำฟ้าวิ่งมาหาฉันพร้อมกับถุงขนมในมือ ทำให้ฉันหันไปสนใจเธอแทน
มีไรเหรอฟ้า
กินขนมกัน น้ำฟ้ายื่นถุงขนมมาตรงหน้าฉัน ฉันรับมาเอาใส่ปาก
พวกแกมาสุมหัวกันอยู่นี่เอง ออมเดินเข้ามากับไม้เท้าคู่ใจ มิ้นท์ฉันเห็นฟรอสของแกเดินควงแขนอยู่กับยัยแอมหน้าโรงเรียนโน้น ออมพูดพลางหยิบขนมเข้าปาก
แล้วไงอ่ะ
ก็แค่เห็นแล้วหมั่นไส้ หาอะไรทำสนุกๆกันดีกว่า
จะทำอะไรเหรอ น้ำฟ้าถามอย่างอยากรู้
ก็จะส่งอ้อยเข้าปากช้าง แต่จะดึงออกก่อนที่ช้างจะงับน่ะสิ
ออมบอกแผนที่เพิ่งคิดได้สดๆร้อนๆ
ใช้ได้ปะ
อื้ม!เจ๋ง อยากดูว่าถ้าช้างถูกแย่งอาหารออกมาก่อนที่จะกินมันจะเป็นยังไง
ยัยแอม งานนี้หนุกแน่
หมดเวลาช่วงเช้าฉัน และเพื่อนทั้งสองก็รีบขึ้นห้องเรียน เพื่อทำตามแผนที่วางไว้
เริ่มจาก...
แอมๆ น้ำฟ้าเดินไปหายัยแอมก่อนที่จะบอกว่า ฟรอสเค้าฝากเรามาบอกว่าเย็นวันนี้เจอกันที่คาราโอเกะหลังเลิกเรียนนะ
โฮะๆตามบทเป๊ะ!^O^ ยัยน้ำฟ้าถึงจะเอ๋อแต่ก็เล่นละครเก่งจริงๆ
จริงเหรอ! ร้านไหนล่ะ ยัยแอมรีบกระโดดตะคลุบเหยื่อโดยมิอาจรู้เลยว่า อีกไม่ถึง 8 ชั่วโมง หล่อนกำลังต้องเจอกับอะไร
ร้าน... ยัยน้ำฟ้าเริ่มอึกอัก คือ...ร้าน...
โอ้~ ตายแล้ว ฉันลืมบอกชื่อร้าน แล้วยัยน้ำฟ้าจะรอดมั้ยเนี่ย
เอ่อ...ก็ร้านหน้าโรงเรียนนั้นแหละ แหะๆ น้ำฟ้าหัวเราะเก้อ ก่อนที่จะค่อยๆเดินออกมา อย่าลืมไปนะ
อืม แอมตอบอย่างไม่สงสัยในท่าทีอึกอักของน้ำฟ้าเลยแม้แต่น้อย
เยส! แผนหนึ่งเรียบร้อย ฉันกับออมพูดขึ้นพร้อมกันอย่างดีใจ
โฮะๆ อยากให้ถึงตอนเย็นเร็วๆจัง ^^
ฟรอสจ๋า... ยัยนน้ำฟ้าเดินเข้าไปพร้อมกับเรียกนายฟรอสเสียงหวาน
มีอะไรเหรอน้ำฟ้า
คือว่า...เรา อยากชวนฟรอสไปร้องคาราโอเกะเย็นนี้อ่ะ
เย็นนี้เหรอ
อืม ใช่ๆ
นายฟรอสทำท่าครุ่นคิดก่อนที่จะหันมองมาที่ฉันกับออมโดยบังเอิญ ทำเอาฉันสะดุ้งอย่างไม่รู้สาเหตุ
อืมได้สิ แล้วเจอกันร้านไหนล่ะ
ร้านหน้าโรงเรียนนี่แหละ ^^
อืมได้ แล้วเจอกัน เขากระตุกยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินกลับไปนั่งที่
ออม แกรู้สึกเหมือนเค้าป่ะ ฉันหันไปถามออม
อืม รอยยิ้มของนายฟรอสมันน่ากลัวผิดธรรมดาว่ามั้ย
ใช่ ฉันว่างานนี้ไม่หมูซะแล้วสิ
ในที่สุดเวลาเลิกเรียนก็มาถึง ฉันออมและน้ำฟ้ารีบตรงไปที่ร้านคาราโอเกะทันที
น้ำฟ้าเดี๋ยวแกดูต้นทางไว้นะ ฉันกับออมจะเข้าไปแอบในห้องคาราโอเกะ ห้อง108
น้ำฟ้าหยักหน้าอย่างเข้าใจ ฉันกับออมจึงเดินเข้าไปในร้านและเข้าไปในห้อง 108 ตามที่นัดไว้
ออมแอบไหนดีวะ ฉันหันมองไปรอบๆห้อง มีแค่เครื่องคาราโอเกะกับโซฟา แล้วก็โต๊ะเล็กๆที่เอาไว้วางของ
หลังโซฟา ออมบอกก่อนที่จะเดินกระโผกกระเผกไปที่หลังโซฟา
เอาก็เอาวะ
******************************************
เม้นไว้เถิดจะกิดผล \(^O^)/