คุยกันก่อน.....

สวัสดีคร้า~ ในที่สุดทรายก็แก่ขึ้นอีกหนึ่งปีแล้วนะค่ะ ยังไม่อยากแก่เลยอ่ะ T^T

ยังไงทรายก็ต้องขอบคุณทุกๆคนที่อวยพรให้ทรายนะค่ะ แล้วทรายก็ขอให้ทุกๆคนมีแต่ความสุขนะค่ะ อยากได้อะไรหรือปรารถนาสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนานะ

ส่วนเรื่องของขวัญวันเกิดทรายขอแค่เพื่อนๆทุกคนช่วยเม้น+โหวต แค่นั้นก็พอค่ะ

ยังไงเรื่องของหนูมิ้นท์ ก็ดำเนินมาถึงตอนที่ 13 แล้วค่ะ ก็คงจะประมาณครึ่งเรื่องแล้ว ยังไงก็ช่วยติดตามต่อไปด้วยนะค่ะ

ตัวละครตัวสุดท้ายของทรายกำลังจะเฉยโฉมแล้วค่ะ ตอนหน้าๆ

แล้วเจอกันอีกทีวันพุธนะค่ะ

************************************

>>Chapter 13 ณ ร้านช็อกโกแล็ต<<

วิ้ว~ (เสียงลมพัดนะ -_-)

“ฉันจะฆ่าแก...แกบังอาจเอาขนมของฉันไป” ฉันพึมพำอยู่คนเดียวจนเดินมาถึงหน้าประตูโรงเรียน

“จะไปฆ่าใครมันบาปกรรมนะ”

“บาปกรรมก็ช่างมันสิ ยัยออมมันบังอาจเอาขนมของ...”

เฮ้ย! เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เสียงใครอ่ะ -_-^^

ฉันมองไปรอบๆเพื่อหาต้นเสียง แต่กลับไม่พบแม้แต่เงาของมด  หรือว่า....OxO!

อ้ากกกกก!!!!!! TOT มันคงไม่ใช่ไอ้สิ่งที่เค้าเรียนว่าผอสระอีหรอกนะ

“ใครวะ ออกมาเดี๋ยวนี้! ไม่งันฉันจะ....”

ฉันจะ.....อะไรดีอ่ะ T^T 

“ฉันจะ....จะ....”

“จะอะไรเหรอ” ไอ้เสียงเดิมดังขึ้นอีกครั้ง

“จะวิ่งสิโว้ย!!!” 

ว้าก!!!!! ฉันทนไม่ไหวแล้ว T^T ฉันออกวิ่งอย่างรวดเร็ว แต่....

โครม!

“อูย....เจ็บ” >O<

“ยัยซื่อบื้อเอ้ย! จะวิ่งหนีทั้งทีดันล้มหน้าจิ้มพื้นซะนี่” ฉันหันขวับไปที่ต้นเสียงทันที

นายฟรอส! >O<    

“เอ้า! ลุกขึ้น”  ฟรอสเข้ามาพยุงฉันให้ลุกขึ้นจากพื้น

“นายมตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”

“ก็มาตั้งแต่ที่เธอบนงึมงำว่าจะไปฆ่าแกงใครนั้นแหละ”

อ้าว~ งั้นไอ้เสียงที่ตอบฉันก็นายเองเหรอ =O= ไอ้บ้าเอ้ย! ปล่อยให้ฉันกลัวซะ

“แล้วทำไมเธอออกมาช้าจัง ฉันรอตั้งนาน”

ก็นอนหลับอยู่น่ะสิ แล้วนายจะมารอฉันทำไมล่ะเนี่ย -_-; ฉันไม่ยอมตอบแต่กลับถามกลับไปว่า

“แล้วนายอ่ะ ไปไหนมา”

“เอ่อ...ก็ไป...ธุระน่ะ” เขาตอบอย่างตะกุกตะกัก

ธุระอะไรวะ -_-?

“ธุระอะไร” 

“ธุระส่วนตัว”

“=O=” ไอ้นี่ตอบแค่นี้ แล้วฉันจะถามมันเพื่อ

“ไปกันเถอะ”

“ไปไหน!” ฉันถามอย่างตกใจเมื่อนายฟรอสเข้ามาลากฉัน

นายจะพาฉันไปหนาย~

“ไปซื้อช็อกโกแล็ต”

.....ออ ริน ซือ รอน เน โม ซึพ พึล กี เด เฮ จวอ โย...   

.....เน เก คา จัง ออ อุล รี นึน นัม จา กา ทเว โก ชิพ พึน กอ....      

....ออน เจ กา จี นา คือ เด มาม โซค เก เน กา...

....ทึล รอ คัล ซู อิท โด โรค คอ ราค เก จวอ....

....มา นิล คือ เด โด นา วา กัท ทา มยอน....                  

....อา พึม มึน ออพ จโย อี เจน กือ เดร นา ชี คิล เก for you ....

เสียงเพลงภาษาอะไรสักอย่างดังเข้าในโสตประสาทของฉัน เมื่อฉันถูกนายฟรอสลากเข้ามาในร้านขายช็อกโกแล็ต

“....เน กา นอล ออล มา นา ซา ราง งา นึน จุล อา นี  เน คยอ เท อิท ซอ จวอ....My little princess  อี เจ กอท ซุม กยอ โอน  นา มาน เน ซา ราง นึล โบ ยอ จุล กอ ยา.....ยอง วอน โท โรค บยอน ชิ อา นึน มาม มือ โร girl ....เน จา ชิน โบ ดา ทอ ทอ ซา ราง เฮ จุล คอ รา โก You''re my love....”

ฉันหันไปมองฟรอสอย่างทึ่งๆ ว้าว~ นายนี่ร้องภาษาต่างดาวได้ด้วย +.+

“นะ...นายร้องได้ด้วยเหรอ”

“ห๊ะ! เพลงเนี่ยอ่ะเหรอ”

“อืม”

“ได้แล้วจะทำไม”

คนถามดีๆนะเฟ้ย = O = ตอบซะกวนบาทาจริงๆ

“แล้วรู้ความหมายมันป่ะ”

“รู้”

“แล้วมันแปลว่าไงอ่ะ” 

“อือ....ไม่บอกปล่อยให้งง” ^.^

ฉันมองตามนายฟรอสที่เดินไปเลือกช็อกโกแล็ตอย่างเคืองๆ ฮึย! อย่าให้ฉันแปลออกนะ

ภายในร้านมีวัยรุ่นทั้งชายและหญิงต่างพากันมาเลือกซื้อช็อกโกแล็ตเพื่อที่จะนำไปให้คนรักของตัวเอง

ฉันก็เข้าใจอยู่หรอกนะว่าคู่รักเขาอยากจะซื้อให้กัน แต่ฉันเนี่ยมาทำอะไร คนที่ชอบก็ไม่มี แฟนก็ไม่มี และที่สำคัญเงินก็ไม่มี  =O=  แล้วทำไมฉันต้องมาเลือกช็อกโกแล็ตให้อีตาฟรอสเนี่ยด้วย

“นี่! อันนี้น่ารักป่ะ”

ช็อกโกแล็ตอันหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้าฉัน  อ้าก!!!! อย่าเอามาใกล้ฉันนะ เดี๋ยวฉันอดใจไม่ไหว(ที่จะกิน)

“นายจะซื้อไปให้ใครเนี่ย” ฉันถามเมื่อนายฟรอสเอาช็อกโกแล็ตกลับไปวางไว้ที่เดิม อ้าก!!! อยากกิน >O<

“ความลับ” ^^ 

อะไรฟ่ะ เดี๋ยวนี้ความลับเยอะจังนะย่ะ  -O-

“แล้วอันนี้ล่ะ ดีมั้ย” ช็อกโกแล็ตอันใหม่ถูกยื่นมาตรงหน้าฉัน

“ก็ดี” ฉันตอบปัดๆ แล้วรีบหันหน้าหนี เพราะถ้าช้ากว่านี้สักนาทีเดียวฉันจะต้องเขมือบช็อกโกแล็ตที่อยู่ในมือนายฟรอสแน่นอน

ฉันมองไปรอบๆร้านอย่างสนใจ ส่วนใหญ่ในร้านถูกตกแต่งด้วยสีชมพู ทำให้เข้ากับบรรยากาศวันแห่งความรักจริงๆ ช็อกโกแล็ตหลากหลายชนิดถูกวางเรียงรายอยู่บนชั้นอย่างน่ารับประทาน

อ้ากกก!!!! อยากกิน T^T 

“แล้วเธอไม่ซื้อช็อกโกแล็ตบ้างเหรอ”

ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆที่ข้างหู นายฟรอสนั้นเองมันเอาคางมาเกยที่ไหล่ฉันที่กำลังมองช็อกโกแล็ตอย่างไม่ทันตั้งตัว

“เอาหัวหนักของนายออกไปนะ” >////< ฉันผลักหัวเขาออก  อ้าย!!!ทำไมฉันรู้สึกว่าใจมันเต้นเร็วกว่าปกติอีกแล้วล่ะ

“แค่ล้อเล่นนิดเดียวเอง ไม่เห็นต้องโกรธจนหน้าแดงเลย” 

ฉันเขินโว้ย!!!

“เอ๊ะ! หรือว่าเขิน”

“..............”

“..............”

“..............”

“อะ...เอ่อ ฉันไม่แกล้งเธอแล้วไปจ่ายเงินกันเถอะ” ฟรอสพูดพลางเอามือเกาหัวอย่างเก้อๆ ก่อนที่จะเดินไปที่เคาท์เตอร์

“เอ๋? น้องไม่สนใจแบบชุดคู่รักหรอกค่ะ” พี่พนักงานขายพูดขึ้น

อย่าบอกนะว่า....พี่เขาคิดว่าฉันกับอีตาฟรอสเป็นแฟนกัน OoO

“ชุดคู่รักเหรอครับ”

“ค่ะ เป็นชุดกล่องรูปหัวใจ แล้วก็มีแหวนคู่รักให้ด้วยนะค่ะ ช่วงเทศกาลอย่างนี้ทางเราจะสลักชื่อให้ด้วยค่ะ พี่เห็นว่าน้องมาเป็นคู่เดี๋ยวพี่จะลดราคาให้พิเศษเลยค่ะ น้องสองคนสนใจรือเปล่าค่ะ” พี่พนักงานหันมองมาทางฉันอย่างยิ้มๆ

อ้าก!!!! พี่ค่ะอย่าเข้าใจผิดสิ! O[ ]O

“สนครับ/ไม่ค่ะ” ฉันกับนายฟรอสตอบพร้อมกันทำให้พี่คนขายหันมามองเราอย่างงงๆ

“แฟนผมเขาจะบอกว่าไม่ปฏิเสธน่ะครับ”

“ปะ...” ฉันถูกนายฟรอสปิดปากทันทีเมื่อกำลังจะพูดปฏิเสธ

“โอ๊ะโอ ที่รักอยากได้ใช่มั้ยล่ะ พี่ครับงั้นผมขอชุดนึงแล้วกัน”

“อ๋อ! ได้ค่ะรอสักคู่นะค่ะ” เมื่อพี่พนักงานเดินไปหลังร้านฉันจัดการเกะมือนายฟรอสออกทันที

“นายทำอะไรเนี่ย คนอื่นเขาเข้าใจผิดหมด”

“เอ้า! ถ้าฉันไม่ทำอย่างนี้แล้วจะได้ลดราคามั้ย”

อะ....ไอ้นี่ มันอยากได้ส่วนลดเหรอเนี่ย OoO

“เธอนะ ออกไปรอข้างนอกเลยไป เดี๋ยวฉันจ่ายเงินแล้วตามออกไป”

“ชิ! ก็ได้ย่ะ” ฉันเดินออกมารอนายฟรอสข้างนอกร้าน

“มาแล้วๆ” ไม่ถึงห้านาทีนายฟรอสก็หอบถุงขนมตามฉันออกมา ฉันมองเขาด้วยใบหน้าบึ้งตึง

“นี่โกรธเหรอ” เขาพูดเสียงอ่อยๆ

ก็แน่ล่ะสิย่ะ =O=

“.............” ฉันทำท่าจะเดินหนีทางอื่น แต่นายฟรอสก็ยังตามมา

“โธ่ๆ ที่รักผมไม่ตั้งใจทำให้คุณโกรธนะ มามะกินช็อกโกแล็ตกันอ้าม~”

ช็อกโกแล็ตอันหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้าฉัน

ชิ! คิดหรือว่าฉันจะไม่กิน (ซะงั้น-_-;) ฉันอ้าปากงับช็อกโกแล็ต

อ้ากก!!!! อร่อย ^.^

“ขออีกชิ้นดิ”

ของฟรีๆ ^_^

“ได้ทีกินใหญ่เลยน้า ยัยหมูอ้วน”

“นี่นาย กล้าว่าฉันเหรอ” >O<

“ก็ฉันเห็นวันๆเธอกินแต่ขนมง่ะ  ไม่ให้เรียกว่ายัยหมูอ้วนแล้วจะให้เรียกว่าอ่ะไร”

“ไม่กินก็ได้”

ฉันหันหน้าหนีไปทางอื่น ชิชะ! คนอย่างไอ้มิ้นท์ไม่ง้อใครอยู่แล้ว -*- 

“หึๆ หันกลับมาก่อน” ฉันถูกนายฟรอสใช้มือจับหน้าให้หันกลับไป ก่อนที่จะรู้สึกถึงรสชาติหวานๆของช็อกโกแล็ตในปาก

“อร่อยมั้ย” รอยยิ้มอ่อนโยนถูกส่งผ่านมาถึงฉัน “ความรู้สึกของผมถูกส่งผ่านทางรสชาติหวานๆจากช็อกโกแล็ตในปากของคุณ”

ตึกตัก....ตึกตัก....ตึกตัก....ตึกตัก

“อะ....อืม” ฉันตอบพลางก้มหน้างุดๆ

“งั้นเราไปกันเถอะ”

“ห๊ะ! ไปไหน”

“ไปงานวัด”

ไปงานวัด OoO!

*************************************

เพลง My Little Princess - Dong Bang Shin Gi