คุยกันก่อน.....
ดีค่ะ วันนี้ก็ต้นเดือนพอดี ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีนะค่ะ เพื่อนๆสอบกันเสร็จหรือยังเอ่ย?
ทรายรู้คะแนนแล้วนะค่ะ ก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีพอใช้ได้
หึๆตอนนี้นิยาย ทรายก็นำเดินมาถึงตอนที่ 14 จนได้>O< ที่จริงทรายเกือบจะไม่ได้อัพแล้วอ่ะค่ะ
พอดีว่ากำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง เพิ่งไปซื้อมาสดๆร้อนๆ ไม่รู้ว่าเพื่อนๆอ่านกันหรือเปล่า เรื่องเซวีน่าอ่ะค่ะ >///<
สนุกมากๆๆๆเลย ทรายอ่านเล่ม 5 จบก็รีบมาอัพนิยายให้เพื่อนๆได้อ่านกันบ้าง
กลับเข้าเรื่องของเรากันดีกว่า คือตอนนี้ ตัวละครตัวสุดท้ายของทรายก็โผล่ออกมาแล้วนะค่ะ แบบไม่ทันได้ตั้งตัว
ไม่รู้ว่าเพื่อนๆจำได้กันหรือเปล่า เพราะตัวละครตัวนี้เคยออกมาแล้ว แต่แบบไม่เป็นทางการ
แต่จำไม่ได้ก็ไม่เป็นไรค่ะ ^^ ยังไงทรายก็ขอให้เพื่อนๆช่วยเม้นช่วยโหวตด้วยนะค่ะ
ส่วนนักงานเงาทั้งหลาย ถ้าอยากหายดำก็ออกมากันได้แล้วค่ะ^-^
*************************************
>>Chapter 14 เที่ยวงานวัด<<
กรี๊ดดด!!!! ไอ้ฟรอสมันพาฉันมางานวัดอย่างที่พูดจริงๆเจ้าค่ะ ในงานมีทั้งร้านค้าต่างๆ ม้าหมุน ชิช้าสวรรค์ รถไต่ถัง รวมไปถึง โบสถ์กับเมรุด้วย ....สาธุ (-/\-)
วัดเขาโคลกอีแร้ง สาขาหลังเขา (ดิน) ระวังสัตว์ดุ ฉันอ่านป้ายหน้าวัดที่ทำด้วยไม้ผุๆอย่างหวาดๆ
วัดอะไรวะมีหลายสาขาด้วย -_-; น่ากลัวจริงๆ
ฟรอสนายแน่ใจนะว่านายตั้งใจจะมาวัดนี้อ่ะ วัดในประเทศไทยมีตั้งหลายร้อยวัด ทำไมต้องมาวัดที่มันชื่อแม่งๆอย่างนี้ด้วยวะ -*-
ก็ใช่อ่ะสิ ตอนฉันเดินออกมาจากร้านขายช็อกโกแล็ตเห็นป้ายมันพอดี คิดว่าเธอน่าจะชอบก็เลยพามา ^^
ชิชะ! ดูถูกกันเกินไปหรือเปล่าย่ะ อย่างฉันต้องระดับไฮโซเดิน เช่นสยามพารากอนเท่านั้นย่ะ -_- ++ชิ้งๆ
เอาเหอะ ยังไงก็มาแล้วก็ไปดูหน่อยแล้วกัน
ดะ...เดี๋ยวสิ!!! ฉันแหกปากร้องลั่นเมื่อนายฟรอสพยายามลากฉันเข้าไปในวัด ไม่เอาไม่เข้า TOT วัดนี้มันไม่น่าไว้จายยย~
นี่! วัดมันไม่มีอะไรหรอกน้า เข้าๆไปเถอะ ฉันว่าน่าสนุกออก
ฉันส่ายหัวพรืด! ก็บอกว่าไม่เข้าก็ไม่เข้าสิฟร่ะ -_- ^^
โอเค งั้น....นายฟรอสหยุดพูดเหมือนกำลังคิดอะไรบางอยาก ไม่ค่อยน่าไว้ใจเลยแหะ งั้น...ถ้าเธอเข้าไปในงานกับฉัน ฉันจะเลี้ยงข้าวเธอ 5 มื้อเลยอ่ะ
ละ...เลี้ยงข้าว 5 มื้อ O_O กรี๊ดดด!!!! ถูกใจวัยโจ๋จริงๆ
โอเค แต่นายห้ามผิดสัญญานะ ไม่งั้นฉันไม่เอานายไว้แน่
เอ่อนะ ไปได้ยังอ่ะ
ไปสิ
ฮ่าๆ ^O^ ข้าวฟรี 5 มื้อ อะไรมันจะดีปานนี้...
ปัง!
เยส! เข้าเป้าแล้วโว้ย!
ปัง!
ไม่ต้องสงสัยหรอกค่ะว่าตอนนี้ฉันกับฟรอสกำลังทำอะไรกันอยู่ มีเข้าป้งเข้าเป้า คือว่าเราสองคนกำลังแข่งยิงตุ๊กตากันอยู่ค่ะ
ลุงเอาลูกปืนมาอีกสิค่ะ ฉันหันไปพูดกับคุณลุงเจ้าของร้าน
เอามาให้ผมด้วยครับ
เอ่อ...พวกหนูยังจะยิงกันอีกเหรอ คุณลุงเจ้าของร้านพูดด้วยสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ พลางมองฉันกับฟรอสสลับกันไปมา
อะไรกันลุงหนูยิงไปแค่ห้าครั้งเองน้า~
ทำไมล่ะค่ะลุง ฉันถามอย่างสงสัยใคร่รู้ อะไรฟร่ะคนกำลังมือขึ้นแท้ๆ
ก็ถ้าพวกหนูยังไม่เลิกลุงก็คงจะหมดตัวแน่ๆน่ะสิ พวกหนูยิงกันไปห้ารอบ หนึ่งรอบมีกระสุน 5 นัดพวกหนูยิงได้นัดล่ะห้าตัว แล้วก็ไม่พลาดเลยสักนัด อย่างนี้จะให้ลุงเอาอะไรกิ๊น TOT ลุงเจ้าของร้านพูดพลางเช็ดน้ำตาที่ไหลหลั่กๆ
O[ ]O เอ่อ.... ไม่รู้จะพูดอะไรดีอ่ะ
มิ้นท์เธอไปทำอะไรลุงเขาอ่ะ
เอ้า! เฮ้ย!ทำไมทำเงี่ยอ่ะ โยนความผิดให้ฉันเฉยเลย -_-;
เอ่อ...ลุงค่ะ
ฮือๆ พรืด!!!! เสียงสั่งน้ำมูกดังสนั่นหวั่นไหว
ฮือๆ TOT น่ากลัว
เอ่อ...ลุงค่ะ งั้นพวกเราของเอาตุ๊กตาแค่สองตัวก็ได้ค่ะที่เหลือเราคืนก็ได้ ฉันพูด พลางมองกองตุ๊กตาที่ยิงมาได้อย่างเสียดาย
จะ...จริงเหรอ +O+
อ่าค่ะ
โอ่...หนูเป็นคนดีจริงๆ ลุงเจ้าของร้านพูดอย่างดีใจ ก่อนที่แกจะรีบออกมาเก็บตุ๊กตาที่ฉันกับนาย ฟรอสยิงมาได้
อ๊ากกก!!!!! เสียดายจริงๆนะเนี่ย T^T
ไปหาอะไรอย่างอื่นเล่นเหอะ ฉันว่าพลางมองไปรอบๆงาน อือ...เล่นอะไรดีน้า~
ไปเล่นนั้นกันมั้ยล่ะ
ฉันหันไปในทิศที่นายฟรอสชี้ไป
ม้าหมุน...
นายอยากเล่นม้าหมุนเนี่ยนะ เด็กไปป่ะ
ก็...มันน่าเล่นนี่นา ไปกันเถอะ เขาเข้ามาจับถือฉันก่อนที่จะลากไปซื้อบัตรเพื่อนั่งม้าหมุน
พี่ครับขอบัตรม้าหมุน 2 ใบครับ
รอแป๊ปนะ พี่คนขายตั๋วพูดก่อนที่จะยื่นบัตรสองใบ น้องมันเหลือม้าตัวเดียวอ่ะ นั่งด้วยกันได้มั้ย
ได้ครับ
ฟรอสนายแน่ใจจริงๆนะว่าจะนั่งสองคนอ่ะ ฉันพูดอย่างไม่แน่ใจเมื่อเห็นสภาพม้าหมุน ฮือๆ นี่มันเศษเหล็กชัดๆเลยอ่ะ TOT
นั่งๆไปเหอะ จ่ายเงินไปแล้ว นายฟรอสอุ้มฉันขึ้นม้าหมุน(ฉันขึ้นเองไม่ได้มันสูง) ก่อนที่เขาจะกระโดดขึ้นมานั่งข้างหลังฉัน
ฮือๆ TOT ฉันไม่นั่งฉันจะลง!!!!
ไม่เอาๆ ฉันจะลง! ฉันพยายามดิ้น เพื่อจะลงจากม้าหมุนเศษเหล็กนี่ ถ้ามันหักขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ
อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวก็ตกกันพอดี
ก็จะลงนี่ T^T ฉันหยุดดิ้นก่อนจะทำหน้างอเหมือนเด็กโดนขัดใจ
ผ่านไปหลายนาทีไม่มีเสียงพูดใดๆออกมาจากฉันและเขา ม้าหมุนที่แทบจะเรียกได้ว่าเศษเหล็กหมุนได้ก็หมุนไปอย่างช้าๆเหมือนไม่มีจุดสิ้นสุด
เฮ้อ ~ ฉันละเกลียดจริงๆ ไอ้บรรยากาศเงียบๆอย่างนี้ ดูแล้วมันรู้สึกอึดอัดชะมัดเลย
นี่นายไม่คิดจะพูดอะไรบ้างเลยเหรอ ในที่สุดฉันก็เป็นฝ่ายที่ทนไม่ไหวต้องพูดขึ้นก่อน
แล้วทำไมฉันต้องพูดด้วยล่ะ - O
ดูมันย้อน -_-;
จะไปรู้เรอะ ก็ฉันไม่ชอบอยู่ที่เงียบๆนี่ ฉันพูดอย่างเคืองๆ
เธอเนี่ยเอาแต่ใจจริงๆเลยน้า...
จู่ๆนายฟรอสก็เอาแขนทั้งสองข้างมาโอบรอบคอฉัน
ฟรอส! เอาแขนนายออกไปจากคอฉันเดี๋ยวนี้! ฉะ...ฉันหายใจไม่ออก
ก็ฉันกลัวตกนิ่
ฉันทำแก้มป่อง ก่อนที่จะพูด เชอะ ออกมาเบาๆ
ฉันไว้ใจเธอนะ จู่ๆน้ำเสียงของนายฟรอสก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง ทำเอาฉันที่คุยอยู่กับเขาชะงักอย่างตั้งตัวไม่ทัน
คนอะไรวะ -_-; เปลี่ยนอารมณ์ได้รวดเร็วจริงๆ
ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะไว้ใจเธอ และ....
............
และ....ฉันจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้เธอฟัง
แล้วนายจะเล่าตอนไหนละ ฉันมองเสี้ยวหน้าที่เหมือนกำลังครุ่นคิดของนายฟรอส ดวงตาสีควันหม่นลงอย่างไม่แน่ใจ
ฟรอส....นายเป็นใครกันแน่นะ ทำไมบางครั้งนายก็เหมือนคนที่ฉันไม่รู้จักเอาซะเลย นายเหมือนมี 2 คนใน คนๆเดียวกัน มี 2 บุคลิก มีปริศนาซ้อนอยู่ นายมาทำอะไรที่นี่กันแน่?
ฉัน..... แต่ก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบ ม้าหมุนก็หยุดลงอย่างกระทันหัน
หมดรอบแล้วครับ เสียงคนขายตัวตะโกนเสียงดัง ทำให้คนที่นั่งม้าหมุนอยู่ทยอยกันลงมาข้างล่าง
กลับกันเถอะ นายฟรอสพูดอย่างรวดเร็วก่อนเดินออกไป เฮ้ย! ฟรอสรอก่อนฉันลงไม่ได้....
ฉันตะเกียดตะกาย ลงจากม้าหมุนอย่างยากลำบาก ม้าหมุนบ้าเอ้ย! สูงชะมัดเลย ชริ! ฉันรีบวิ่งเพื่อให้ทันนายฟรอส
ฟะ....
ฟรอส! เสียงหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นก่อนฉัน พร้อมกับร่างของเธอปรากฏตรงหน้าเราสองคน(ฉันกับฟรอส)
อลิซ! OoO น้ำเสียงฟรอสดูตกใจไม่น้อยที่ได้เจอเธอ มาได้ไงเนี่ย
หญิงสาวฝรั่งผมน้ำตาล ตาสีฟ้า ยิ้มตาหยี่ก่อนที่จะตอบอย่างอารมณ์ดี
ก็มาเที่ยวน่ะสิ แล้วนั้นพาใครมาด้วยน่ะ เธอหันมามองฉันอย่างสงสัย
เอ๋? ผู้หญิงคนนี้ทำไมรู้สึกคุ้นๆจังนะ เหมือนเลยเห็นที่ไหน...
แฟนเหรอ?
เอ่อ...ไม่ใช่หรอก เพื่อนน่ะ ฟรอสตอบอย่างเก้อๆพร้อมปลายตามองฉัน
แล้วนี่ไม่คิดจะแนะนำให้รู้จักหน่อยเหรอ
อ๋อ... ครับๆ อลิซนี่มิ้นท์ มิ้นท์นี่อลิซ เขาเคยเป็นครูสอนพิเศษของฉันตอนที่อยู่ต่างประเทศน่ะ ฟรอสแนะนำทั้งที่ยังงงๆ
อลิซ!งั้นเหรอ ฉันมองผู้หญิงคนนั้นอย่างไม่ไว้ใจ หรือว่า.....
ฉันอลิซซ่า นิกฟาเกล Nice to meet you เธอพูดอย่างไม่สะทกสะท้านกับสายตาหวาดระแวงของฉัน ก่อนที่จะดึงฉันเข้าไปกอดตามธรรมเนียมฝรั่ง
ค่ะ เช่นกัน ฉันตอบเสียงเบา
เอ๋? สายแล้วล่ะ ฉันคงต้องไปแล้วนะ กู๊ดบายจร้า เธอทำท่าดูนาฬิกาก่อนที่จะพูดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จเดินผ่านฉันไป เหลือไว้เพียงเสียงกระซิบที่เบาหวิวราวกับสายลมที่ข้างหูฉัน
แล้วเราจะได้รู้จักกันมากกว่านี้ ในอีกไม่ช้า
********************************
เม้น + โหวต
***************
********
****
**
*
เม้นไว้เถิดจะเกิดผล