คุยกันก่อน...........
=
สวัสดีค่ะ วันนี้ทรายมาอัพซะเย็นเลย พอดีว่าตอนเช้าไม่ได้เปิดคอมนะค่ะ พอเปิดอีกทีก็เลยเย็นเลย
=
อาทิตย์หน้าทรายก็จะเปิดเทอมแล้วค่ะ วันที่ 20 ตุลา ปิดก่อนแต่เปิดเร็วอ่ะ T^T ปิดแป๊บๆ ต้องไปเรียนอีกแระ
=
ตอนนี้ก็ตอนที่ 16 แล้วค่ะ ปริศนาต่างๆก็จะออกมาเรื่อยๆนะค่ะ ดังนั้นจำต้องไหนไม่ได้ก็บอกนะค่ะ เพราะเดี๋ยวอ่านไปรู้เรื่อง
=
เรื่องนี้บางครั้งทรายแต่งเองยังงงเลยค่ะ เพราะทุกอย่างมันพันกันหมด แต่ไม่เป็นไร มันจะกระจ่างตอนจบเอง
=
ยังไงก็ช่วยๆกันเม้น ช่วยๆกันโหวตด้วยนะค่ะ ^^
นักอ่านเงาทั้งหลายก็ออกมาแสดงตัวกันได้แล้วคร้า ~ เม้นวันละนิดจิตแจ่มใสนะค่ะ
=
***********************************
=
>>Chapter 16 เดท (หรือเปล่า)<<
=
ห้าว~ ฉันกำลังนั่งมองผู้คนมากมายเดินผ่านไปผ่านมาทางกระจกร้านขายกาแฟแห่งหนึ่ง
ชิ! เดทอะไรกัน ก็แค่ให้ฉันมานั่งรอไม่ใช่เหรอเนี่ย ฉันมองนายฟรอสที่กำลังเสิร์ฟกาแฟอยู่อีกด้านหนึ่งของร้าน
แอบมาทำงานพิเศษตั้งแต่เมื่อไหร่นะนายเนี่ย -_-;
=
ฉันยกแก้วโกโก้ปั่นขึ้นมาดูดอย่างอารมณ์เสีย ที่จริงป่านนี้ฉันต้องนอนกินขนมหรือไม่ก็อ่านหนังสือ(การ์ตูน)อยู่ที่บ้านแล้วไม่ใช่เหรอ T^T ทำไมต้องมานั่งเฝ้าอีตาบ้านี่ด้วย ถ้าไม่ติดว่านายฟรอสจอมเจ้าเลห์นั้นยกเอาคำพูดของแม่ที่ว่าให้ดูแลมาอ้างล่ะนะ จ้างให้ฉันก็ไม่มาหร๊อก >O<
=
นี่ๆ แม่คุณ อย่าทำหน้าบูดเป็นตูดลิงอย่างนั้นสิ ฉันอุตสาห์พามาเดทด้วยทั้งที ^O^
=
เดท! ได้ยินคำนี้แล้วจี๊ด โว้ย!!!!
เดทบ้านฟาเทอร์ (Farther) เหรอค่ะคุณฟรอส ไหนคุณลองแหกตาดูให้ดีๆซิ ว่านี่เขาเรียกว่าเดทหรือเปล่า
=
แหม... อย่าเพิ่งโกรธสิ ฉันก็แค่ล้อเล่นน้า อ่ะฉันเอาคุกกี้มาให้
จานคุกกี้ถูกวางลงที่โต๊ะตรงหน้าฉัน ว้าว~ O_O น่ากินจังเลย
เธอรอฉันอีกสักชั่วโมงได้มั้ย งานฉันเลิกห้าโมงน่ะ
=
อืม... นายรีบๆไปทำงานเถอะ เสียเวลากินคุกกี้ของฉันมั้ย <<< ฉันต่อเองในใจ
เอ่อ! พอได้ของกินล่ะไล่เชียวนะ ยัยหมูอ้วน
=
นายฟรอส! >O< กรี๊ด!!! นายว่าฉันว่าหมูอ้วนอีกแล้วนะ อะไรกัน ฉันแค่ชอบกินขนมมากกว่าคนอื่นนิดหน่อยเอง (แน่ใจเหรอว่านิดหน่อย -_-;)
=
ฟรอสยิ้มล้อเลียนฉันก่อนที่จะเดินออกไปทำงานต่อ อีตาบ้านี่ทำไมชอบแกล้งฉันนักนะ เชอะ! =3=
=
ผ่านไป 30 นาที .........
=
ฉันมองจานคุกกี้ที่ว่างเปล่าอย่างเหม่อๆ อะไรกันนี่เพิ่งผ่านไปแค่ 30 นาที เองเหรอเนี่ย ฉันกินคุกกี้หมดไป 4 จานแล้วนะ >O
อีกด้านหนึ่งของร้าน นายฟรอสกำลังขะมักเขม้นกับการจดออเดอร์จาลูกค้าผู้หญิง 2-3 คน
=
จะว่าไปนายนี่ก็หล่อเหมือนกันนะ ไม่สิต้องบอกว่าหล่อมากเลยต่างหาก ทั้งผมสีดำที่ลงมาปรกใบหน้าขาวที่มีเหงื่อซึมนิดๆ ปากสีชมพูอมส้มเหมือนกับเวลาที่เราเพิ่งกินอมยิ้มรสส้มเสร็จใหม่ๆ จมูกโด่งได้รูปที่ดูแล้วเข้ากับใบหน้าขาวทุกประการอย่างไม่มีข้อแม้ และสุดท้ายดวงตาสีควันที่แปลกประหลาดนั้น มองกี่ทีกี่ทีก็เหมือนมีอะไรบางอย่างสะกดให้หยุดนิ่งไม่สามารถละไปจากดวงตาคู่นั้นได้
=
แววตาที่แสนจะลึกลับและไม่ค่อยบ่งบอกอารมณ์ใดๆ ในบางครั้งมันก็ทำให้ฉันคิดว่าฉันรู้จักเขามากแค่ไหน
=
เท่าที่ฉันรู้ ฟรอสเป็นลูกชายเพื่อนสนิทของคุณแม่ของฉัน ตอนเด็กๆฉันกับเขาจึงเคยเล่นด้วยกันบ้างบางครั้ง แต่เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมาย และเมื่อสิบปีก่อนครอบครัวของเขาก็ได้ย้ายไปอยู่ที่แคนนาดา เพราะพ่อของฟรอสต้องย้ายไปดำรงตำแหน่งราชทูตอยู่ที่นั้น จากนั้นฉันก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลย แล้วรู้สึกว่าเขาก็ไม่เคยกลับมาที่เมืองไทยอีกด้วย
=
แล้วทำไมจู่ๆถึงนึกอยากกลับมาเรียนที่ไทยได้นะ ทั้งๆที่อยู่ที่นู้นก็ดีอยู่แล้วนี่นา ฉันตาลงช้าๆอย่างครุ่นคิด
เอ้ย....ยิ่งคิดยิ่งงงวุ้ย! ฉันฟุบหัวลงกับโต๊ะ ก่อนที่จะหลับไปอย่างไม่รู้ตัว
=
=
อือ.... นี่ฉันเผลอหลับไปเหรอเนี่ย ฉันมองไปรอบๆ
ทำไมข้างนอกมันมืดตึบอย่างนี้ล่ะเนี่ย =O= เอ๊ะ! แล้วนายฟรอสหายไปหนาย~ ทำไมไม่ยอมปลุกช้านนนน!!!!! >O<
=
เอ่อ....ครับ รู้แล้วครับ ผมจะรีบจบเรื่องนี้ให้เร็วที่สุดครับ
เอ๊ะ! เสียงฟรอสนี่นา กำลังคุยอยู่กับใครกัน ฉันค่อยๆเดินออกไปนอกร้าน ฟรอสกำลังยืนพิงต้นไม้คุยโทรศัพท์ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดผิดปกติ
=
ไม่มีปัญหาหรอกครับ คาดว่าอีกไม่เกินหนึ่งเดือนแน่นอนครับ ครับได้ครับ ขอบคุณมาครับ
=
ปิ๊บ!
ฟรอสเมื่อกี้นายคุยโทรศัพท์กับใครน่ะ ฉันพูดขึ้นเมื่อเห็นเขากดวางโทรศัพท์ ฟรอสค่อยๆหันหน้ามาทางฉันอย่างช้าๆ
=
แอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์น่ะ ไม่ใช่มารยาทที่ดีเลยน้า... ถึงแม้จะพูดทั้งๆที่ใบหน้ายังยิ้มอยู่ แต่น้ำเสียงของเขากลับทำให้ฉันรู้สึกชาวาบไปทั้งตัว
=
ฉะ...ฉันถามว่า นายคุยกับใคร ฉันรู้สึกเหมือนมือของตัวเองมีเหงื่อซึมออกมานิดๆ คำพูดเมื่อตอนเช้าของยัยออมดังขึ้นมาอีกครั้ง
=
มิ้นท์ฉันว่าเธอก็ควรระวังนายฟรอสนั้นด้วยนะ หมอนั้นก็ดูเหมือนไม่ธรรมดาเหมือนกัน
นายเป็นใครกันแน่ เป็นใครกันฟรอส
=
...................... ผ่านไปหลายวินาทีแต่คำถามของฉันก็ยังได้คำตอบเป็นความเงียบอีกเช่นเคย มีเพียงสายตาที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ของฟรอสที่มองมาเท่านั้น จึงทำให้ฉันรู้ว่าฉันกำลังคุยกับสิ่งมีชีวิต
=
นายอย่าลืมนะ ว่านายสัญญาไว้แล้วว่าจะเล่าทุกอย่างให้ฉันฟังน่ะ
=
....................
นายจะคืนคำไม่ได้น่ะเฟ้ย! >O<
=
เฮ้อ~ ช่วยไม่ได้ล่ะนะ งั้นฉันขอถามอะไรเธออย่างหนึ่งได้มั้ย ในที่สุดเขาก็พูดขึ้น
=
จะถามก็ถามมาสิ
เธอเกลียดคนแบบไหนที่สุด
-_-?
=
ฉันเกลียดคนแบบไหนแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เล่า แต่แม้ว่าฉันจะคิดอยย่างนั้นก็เถอะ
=
ฉันเกลียดคนโกหก......มากที่สุด
=
งั้นเหรอ อืม...ฉันจะเล่าเรื่องทุกอย่างให้เธอฟัง แต่รอฉันก่อนนะ ฉันขอปิดร้านก่อน เขาบอกก่อนที่จะเดินไปใส่กุญแจประตูร้านกาแฟ พอดีว่าเจ้าของร้านเขามีธุระน่ะ ก็เลยให้ฉันช่วยปิดให้ วันนี้เราเดินกลับแล้วกันจะคุยได้ด้วย
=
ฉันพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเรื่องนี้มันเป็นมายังไงกันแน่ แล้วเรื่องเด็กที่กระโดดตึกฆ่าตัวตายเมื่อ 3 ปีก่อน มันจะเกี่ยวกับเรื่องยาเสพติดที่ระบาดอยู่ตอนนี้หรือเปล่านะ
=
************************************
=
เม้น
**********************
***********
*****
*
โหวต
ดำ