คุยกันก่อน.....
=
สวัสดีค่ะ ^O^ วันนี้ที่ทรายต้องอัพนิยายก็เวียนบรรจบ ครบรอบอีกครั้ง
วันนี้เพื่อนไปทำบุญกันมาหรือเปล่าค่ะ วันนี้ทรายไปทำบุญมาด้วยค่ะ สบายใจขึ้นเยอะ
=
วันจันทร์จะเปิดเทอมแล้ว อ้าก!!! ยังไม่อยากไปเรียนเลย T^T แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
=
วันนี้ก็ถึงตอนที่ 17 แล้วค่ะ ทุกคนจะได้รู้กันสักทีว่าฟรอสมาเรียนที่นี่มีจุดประสงค์อะไร
แต่ทรายขอบอกเพื่อนๆไว้อย่างนึงนะค่ะ อย่างเพิ่งเชื่อเรื่องที่รู้มา ถ้านิยายเรื่องนี้ยังไม่จบ
=
เอาล่ะค่ะ เชิญติดตามต่อได้เลย แล้วอย่างลืมเม้น+โหวต เพื่อเป็นกำลังใจด้วยนะค่ะ ^^
=
*******************************************
=
>>Chapter 17 เรื่องเล่าของนายฟรอส<<
=
ก่อนที่ครอบครัวฉันจะย้ายไปต่างประเทศ ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง ชื่อ นัฐ เขาน่ะเป็นเพื่อนที่ดีมาก บางครั้งก็อาจจะดูเหมือนดีจนเกินไป ฟรอสเริ่มเล่าด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แล้วความที่นัฐเป็นคนที่ไม่สู้คนอื่น เขาก็เลยถูกคนอื่นแกล้งบ่อยๆ แล้วเธอรู้มั้ยมิ้นท์ว่าทุกครั้งที่ฉันคิดจะเข้าไปเอาเรื่องคนพวกนั้น นัฐก็จะยิ้มให้ฉันก่อนที่จะบอกประโยคเดิมให้ฉันฟังจนเบื่อ เธอรู้มั้ยว่าเขาพูดว่าไง
=
ฉันส่ายหัวดิก ใครจะไปรู้ฟระ -_-; ฉันไม่ได้เป็นเพื่อนกับหมอนั้นสักหน่อย
=
เมื่อฟรอสเห็นฉันส่ายหัว แล้วไม่พูดอะไรอีก เขาก็เริ่มเล่าต่อ
=
เขาจะพูดว่า ยังไงเราก็เพื่อนกัน แค่นี้ไม่เป็นไรหรอก เธอคิดดูสิเมื่อเขาถูกแกล้ง เขาจะพูดประโยคนี้ทุกครั้ง จนฉันจำได้ขึ้นใจ แต่คิดจะโกรธก็โกรธไม่ลง เขาหยุดพัก เพื่อหายใจก่อนที่จะเล่าต่อด้วยน้ำเสียงที่เริ่มผ่อนคลายลง
=
แล้วฉันก็ย้ายไปต่างประเทศ แต่ถึงยังไงตอนนั้นเราก็ยังติดต่อกันทางอีเมลล์อยู่ จนถึงเมื่อ 3 ปีก่อนเขาก็ขาดการติดต่อไป แรกๆฉันก็นึกว่านัฐจะยุ่งเรื่องเรียน
=
แล้วเขายุ่งเรื่องเรียนจริงๆหรือเปล่า ฉันพูดขัดขึ้น เมื่อเห็นว่าฟรอสเริ่มไม่อยากจะเล่าต่อ
=
เปล่า.... ประมาณครึ่งปีที่แล้วเห็นจะได้ มีโทรศัพท์สายด่วนถึงฉัน แล้วคนที่โทรมาคือแม่ของนัฐ เขาโทรมาบอกฉันว่านัฐตายแล้ว
แล้วสาเหตุการตายล่ะ
=
ก็โดดตึกฆ่าตัวตายไง ฟรอสพูดขึ้นอย่างไม่ค่อยพอใจ
เปล่าๆ ฉันหมายถึงสาเหตุที่ทำให้ฆ่าตัวตายต่างหาก
เกิดภาพหลอนเนื่องจากเสพยาเสพติด
=
เสพยางั้นเหรอ OoO!
ใช่! เธอคิดสิ ว่าคนอย่างเขาเนี่ยนะจะเสพยา ฉันไม่เชื่อหรอก
=
ก็ใช่อยู่หรอกนะ -_- แต่ว่าถึงจะรู้จัก หรือเป็นคนดีแค่ไหน ก็ไม่แน่ว่าจะไม่ทำผิดนี่นา เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน....
=
แล้วถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆล่ะ ถ้าเกิดว่า....
ไม่แน่นอนฉันไม่เชื่อ
ดูนายจะมั่นใจจังนะ มีหลักฐานหรือไง
=
........................
น่ะเห็นมั้ย นายก็ไม่มีหลักฐาน ฉันมองหน้าฟรอสที่มีสีหน้าเหมือนครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
แล้วถ้าวันหนึ่งฉันบอกเธอว่า น้ำฟ้าไม่ก็ออมฆ่าตัวตายเพราะเกิดภาพหลอนเธอจะเชื่อมั้ยล่ะมิ้นท์
=
ฉันอึ่งไปกับคำถามของเขา O_O! มันก็จริงอยู่นะ ถ้ามีคนมาบอกฉันอย่างนี้ฉันก็คงไม่เชื่อเหมือนกัน
เพราะฉันไม่เชื่อ ฉันจึงต้องการสืบเรื่องนี้ไงล่ะ
=
อืม... ถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงไม่เชื่อเหมือนกันแหละ
ก็เพื่อนกันนี่นา ถ้าเราไม่เชื่อเพื่อนเราแล้วจะให้เราเชื่อใครได้อีกล่ะ ใช่มั้ย?
=
นี่ฟรอส! ฉันรู้สึกว่าชื่อนัฐมันคุ้นๆยังไงก็ไม่รู้ ฉัเคยเจอชื่อนี้ที่ไหนมาก่อนน้า~
เธอรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเขาเหรอ!
=
ฉันสะดุ้งอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ รู้สึกถึงแรงบีบที่ไหล่อย่างแรง
ฟรอส! เจ็บนะ นายจะบ้าไปแล้วหรือไงมาบีบไหล่ทำไมเนี่ย ฉันพูดอย่างโมโห อะไรวะ เจ็บนะเฟ้ย! >O<
=
ขอโทษที ฉันลืมตัวไปหน่อย ฟรอสพูดเสียงอ่อย
เชอะ! พูดว่าขอโทษแล้วมันหายเจ็บหรือไงเล่า ไอ้ฟรอสบ้า!!!! >O<
=
แล้วตกลงเธอรู้จักนัฐงั้นเหรอ เขาพูดพร้อมกับออกเดินไปตามถนนที่เงียบสงัดต่อ
รู้สึกคุ้นๆ แต่คิดไม่ออก
=
นัฐ...นัฐ...นัฐ ห๊ะ! หรือว่า OoO!
ฉันรีบหยิบกระเป๋าตังค์ออกมาก่อนที่จะเริ่มค้นหาของที่ต้องการ
อยู่ไหนน้า ฉันจำได้ว่าเอาไว้ในนี้นี่นา มันต้องมีสิ >O< และแล้วเศษกระดาษชิ้นเล็กๆที่มีสภาพไม่ต่างจากเศษขยะมากนัก ก็ร่วงลงมาจากกระเป๋าตังค์ฉัน -_-;;
=
ฮ่าๆ เจอแล้ว!!!!^O^
ใช่คนที่ชื่อนัฐ ไตรรัฐรุ่งเรืองกิจ หรือเปล่า ฉันโชว์เศษกระดาษที่ถูกฉีกขาดครึ่งหนึ่งให้ฟรอสดู
=
ใช่! เธอมีกระดาษแผ่นนี้ได้ไงเนี่ย เขาดูตกใจนิดๆ เมื่อเห็นเศษกระดาษในมือฉัน
ฉันก็เอามาจากแฟ้มรวบรวมคดีที่มีนักเรียนเสียชีวิตในโรงเรียนน่ะสิ หาง่ายจะตายไป
=
ใช่ๆ เพราะคดีที่มีคนตายน่ะ แทบจะไม่มีให้เห็นหรอก
ฟรอสหยิบกระดาษไปจากมือฉัน ก่อนที่เขาจะพลิกเศษกระดาษในมือ เหมือนกับต้องการหาอะไรบางอย่าง
แล้วที่เหลือล่ะ
=
ที่เหลืออะไร -_-?
ก็กระดาษที่เหลือน่ะสิ =O=
เอ่อ...มันถูกคนฉักไปก่อนที่ฉันจะเข้าไปเอามาอ่ะ
=
งั้นเหรอ ฉันว่าคนที่ฉีกไปคงจะรีบร้อนน่าดู
ทำไมล่ะ
=
ทำไมหมอนี่ถึงรู้ว่าคนฉีกกระดาษไปรีบร้อนล่ะ อย่างบอกนะ ว่านายคือคนที่ฉีกไป -_-;;
ก็เพราะรีบร้อนน่ะสิ ถึงต้องฉีก ถ้าให้ฉันเดานะ แฟ้มที่เก็บกระดาษแผ่นนี้ไว้คงเป็นแฟ้มแบบหนีบล่ะสิ
=
ใช่! แล้วนายรู้ได้ไง
ง่ายจะตายไป เธอดูรอยฉีกสิ ด้านซ้ายของกระดาษยาวกว่าด้านขวา แสดงว่ามันต้องติดกับอะไรบางอย่าง
=
แล้วมันเกี่ยวกับรีบร้อนตรงไหนอ่ะ ไอ้รอยฉีกเนี่ย -_-? งงวุ้ย!
=
ก็บอกแล้วไงว่าเพราะรีบร้อนถึงต้องฉีก เธอลองคิดดูนะ แฟ้มแบบหนีบถ้าแกะแฟ้มแล้วหยิบกระดาษออกมาไม่ง่ายกว่าหรือไง แถมไม่เหลือหลักฐานให้ใครมาเจออีกต่างหาก
เอ่อ! มันก็ใช่อ่ะนะ ถ้าไม่รีบจริงๆก็คงไม่ฉีกหรอก แฟ้มมันก็แกะออกมาง่ายจะตาย -_-;
หรือไม่ก็.... จู่ๆ ฟรอสก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
=
ก็อะไรเหรอ
ตั้งใจจะทิ้งหลักฐานไว้ท้าทายพวกเราล่ะสิ
=
ท้าทาย O_O! ใครจะทำอย่างนั้นกัน แล้วใครมันคิดจะท้าทายเราอ่ะ
=
ฉันจะไปรู้ได้ไง เธอนี่บ้าหรือเปล่า ฉันไม่ได้เป็นเทวดานะเฟ้ย! ที่จะรู้ทุกเรื่องน่ะ
อ้าว...ก็ใครจะไปรู้ล่ะ -_-; เห็นพูดเป็นเรื่องเป็นราว มีเหตุมีผล ก็นึกว่าจะรู้
=
ฉันแค่ถามสั้นๆ เล่นตอบซะยาวเลย -_-;
=
โอเคๆ ตอนนี้ก็ถึงบ้านแระ ฉันว่านายอารมณ์ไม่ค่อยดี เอาไว้เราคุยกันวันหลังดีกว่า วันนี้ไปนอนหลับพักผ่อนให้สบายใจ พรุ่งนี้เราค่อยมาคุยกันอีกที
=
ฉันพูดตัดบทเมื่อเห็นว่าฟรอสเริ่มอารมณ์แปรปรวน -_- ก่อนที่จะเดินเข้าบ้านอย่างเหนื่อยอ่อน
เฮ้อ~ นี่เรื่องมันชักจะยุ่งวุ่นวายพันกันมั่งซั่วหมดแล้วนะเนี่ย -_-;
=
********************************************
=
เม้นไว้เถิดจะเกิดผล \(^O^)/
m.tokiya=