คุยกันก่อน........

สวัสดีค่ะ หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปอย่างเชื่อช้าเนอะ และในที่สุดทรายก็ต้องอัพนิยาย

=

ตอนนี้จะสั้นไปหน่อยนะค่ะ เพราะพิมพ์ไม่ทัน

เปิดเรียนงานเยอะมากๆเลยค่ะ แถมยังต้องเตรียมตัวสอบเข้าอีกเลยยุ่งเป็นสองเท่า

=

ยังไงก็ต้องขอโทษนะค่ะ ที่อัพช้าแถมยังสั้นอีก T^T

แต่ก็ฝากเม้นฝากโหวตด้วย เหมือนเดิมนะค่ะ

=

นักอ่านคนไหนที่ยังไม่เคยเม้นทักทายกัน ก็ออกมาแสดงตัวสักนิด ให้ทรายได้รู้บ้างนะค่ะ ^^ ทรายไม่กัด

แล้วไว้เจอกันวันอาทิตย์หน้านะค่ะ

=

************************************

=

>>Chapter 19 เพื่อนบ้าน<<

=

“ฟรอส!!!! ฉันหิวข้าว....” ฉันร้องพลางกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ โดยมีนายฟรอสนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่เก้าอี้ตัวเล็กที่ตั้งอยู่ที่มุมห้อง

=

หลังจากที่โทรศัพท์ไปโวยพ่อกับแม่ที่แอบวางยานอนหลับฉันและหนีไปเที่ยวกันสองคน นี่มันก็ผ่านมาห้าชั่วโมงกว่าๆแล้วที่ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนโซฟาโดยไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนเลยสักนิด

=

และตอนนี้พยาธิในท้องของฉันกำลังร้องขออาหารอย่างเอาเป็นเอาตาย

“อยากกินก็ไปหากินเองสิ มาบอกฉันทำไม” – O – ฟรอสตอบกลับหน้าตาย ก่อนที่จะหันไปอ่านหนังสือที่ยังอ่านค้างอยู่ในมือ

=

“แน่ใจนะว่าจะให้ฉันทำ” ฉันถามอย่างลังเล

“อืม... ถ้าจะให้ดีทำเผื่อฉันด้วยแล้วกัน” เขาตอบโดยสายตาไม่ได้ละไปจากตัวหนังสือที่อ่านอยู่แม้แต่น้อย

=

หึๆ นายยังไม่รู้ซะแล้ว ว่าครั้งล่าสุดที่ฉันเข้าไปในห้องครัวเพื่อทำอาหาร ห้องครัวนั้นมันเป็นยังไง =_=^^

ฉันลุกเดินเข้าไปในห้องครัวทันที พร้อมกับเตรียมลงมือทำอาหาร

=

....ผ่านไป 30 นาที.....

“แค่กๆ แค่กๆ” >O<

=

โอ๊ย! นี่มันควันอะไรกันเนี่ย!!!

“มะ...มิ้นท์ ธะ...เธอทำอะไรกับห้องครัวของฉัน” ฟรอสพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ เมื่อเห็นสภาพห้องครัวของเขาในตอนนี้

=

“ฉันก็ทำอาหรไง”

“ทำอาหารงั้นเหรอ” O_O! “เธอจะบ้าเหรอ ฉันไม่ได้ตาบอดนะ เธอคิดจะเผาที่นี่ทิ้งหรือไง”

=

“อะ...เอ่อ ก็แค่ผิดพลาดท่าเทคนิคนิดหน่อย” ฉันตอบกลับเสียงเบาเมื่อหันไปดสภาพห้องอย่างเต็มๆตา

=

ภายในห้องครัวที่ปูนพื้นด้วยกระเบื้องสีน้ำตาลที่เคยสะอาดเอี่ยม ตอนนี้กลับเปรอะเรื้อนเต็มไปด้วยเศษอาหารและขยะต่างๆนานา ผนังสีครีมมีรอยไหม้ขนาดใหญ่เหนือเตาแก็ส  ที่เคาท์เตอร์ทำครัวมีเปลือกไข่และคราบน้ำมันหกเลอะเทอะเต็มไปหมด ดูแล้วพูดได้คำเดียวว่า ‘สยองสุดยอด’

=

“ผ...ผิดพลาดนิดหน่อยงั้นเหรอ” – o -^^ ฟรอสถามเสียงเครียด

“ก็ใช่อ่ะนะ” ^_^;;;;

=

“แล้วนั้นมันอะไรน่ะ” เขาชี้ไปที่จานที่วางอยู่บนโต๊ะไม่ห่างมากนัก

“นั้นไข่เจียว”

=

OoO!!!!!!!!!

“ไข่เจียวบ้านเธอเหรอสีดำขนาดนั้น แถมยังจำกันเป็นก้อนแข็งอีกต่างหาก แล้วที่อยู่ในหม้อนั้นมันอะไรน่ะ สีเหลืองน่ากลัวจริงๆ” เขาเดินไปดูหม้อที่ตั้งอยู่บนเตาที่มีของเหลวสีเหลืองข้นเดือดปุดๆอยู่ในหม้อ

=

“ต้มจืด ฉันเพิ่งหัดทำเองครั้งแรกเลยน้า.... น่ากินใช่มั้ยล่ะ” ^^

“น้ากินกับผีน่ะสิ ต้มจืดอะไรสีเหลือง เธอคิดจะวางยาพิษฉันหรือเปล่าเนี่ย” 

=

“มันน่ากลัวขนาดนั้นริงๆเหรอ” -_-; ฉันอุตสาห์ทำแทบตาย

“น่ากลัวมาก ออกไปนั่งคอยเฉยๆข้างนอกเลย แล้วฉันขอประกาศห้ามเธอก้าวเข้ามาในห้องครัวนี้เด็ดขาด” ฟรอสพูดเสียงดังก่อนที่จะผลักฉันออกมานอกห้องครัว

=

“อ้า~ อิ่ม” ฉันลูบท้องเบาๆ นายฟรอสนี่ก็ทำอาหารอร่อยเหมือนกันแฮะ >O<

=

“อิ่มแล้วใช่มั้ย งั้นก็นู้นเลยเอาขยะไปทิ้ง” ฟรอสชี้ไปที่ถุงดำสามถึงสี่ใบที่วางไว้ข้างประตูห้อง

“เอ่อๆ รู้แล้วๆ จะไปเดี๋ยวนี้แหละขอรับเจ้านาย” พูดจบฉันก็เดินออกไปแบกถุงขยะเพื่อจะนำออกไปทิ้ง

=

หนักจังแฮะ -_-;

แกร็ก...

=

ฉันเปิดประตูเพื่อออกนอกห้องแต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อประตูห้องตรงข้ามก็เปิดออกมาพร้อมๆกับฉัน

=

ผู้ชายผมสีชมพูที่ฉันรู้จักเดินออกมา เขาทำหน้างงนิดๆก่อนที่จะพูดขึ้น

“ใบมิ้นท์ ยูมาอยู่นี่ได้ไง”

“พะ...พี่เรน”

=

“หือ” -_-?

“พี่อยู่ห้องนั้นเหรอค่ะ” 

“อืม แล้วยู...”

“คือมิ้นท์มาพักชั่วคราวค่ะ” ฉันรีบตัดบท พี่เรนพยักหน้าอย่างเข้าใจ

“ยูกำลังจะเอาขยะไปทิ้งเหรอ”

=

“ใช่ค่ะ”

“มางั้นเดี๋ยวไอช่วย” เขาพูดพร้อมกกับเข้ามาช่วยฉันหิ้วถุงสองใบ “ไอกำลังอยากจะเจอยูออยู่พอดี”

“เอ๋?” อยากเจองั้นเหรอ....

“ไออยากจะคุยกับยูเรื่องยาเสพติดนั้นแหละ”

“มีเรื่องอะไรงั้นเหรอค่ะ” ฉันถามอย่างสนใจ

=

“คือไอรู้มาว่า คนร้ายคราวนี้เป็นคนเดียวกับเมื่อสามปีก่อน”

“คนร้ายคนเดียวกัน หมายความว่าไง” ฉันพูดอย่างไม่เข้าใจ เมื่อสามปีก่อนมีเรื่องอะไรงั้นเหรอ

=

“ยูคงไม่รู้หรอกมั้ง เมื่อสามปีก่อนก็เคยมียาเสพติดระบาดหนักในเซนต์แอนนาเรียเหมือนกัน แต่จู่ๆเมื่อมีเรื่องที่เด็ก ม.ต้นโดดตึกฆ่าตัวตาย เรื่องยาเสพติดก็เงียบไปอย่างไร้สาเหตุ มีข่าวลือมาว่าไวน์เขาเป็นคนจับคนร้ายได้ แค่ไอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนร้ายคนนั้นคือใคร” พี่เรนเล่าด้วยน้ำเสียงเนื่องๆ ก่อนจะหยุดเล่าเหมือนกับต้องการจะถามความคิดเห็นของฉัน

=

เด็กโดดตึดฆ่าตัวตายงั้นเหรอ หรือว่าจะเป็นนัฐเพื่อนของฟรอส ใช่แล้วต้องใช่แน่ๆ เพราะสาหตุ ที่นัฐฆ่าตัวตาย ก็เป็นเพราะเห็นภาพหลอนเนื่องจากเสพยาเสพติดนี่นา งั้นสองเรื่องนี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้องกันงั้นเหรอ....

=

“เมื่อสามปีก่อนใช่มั้ยค่ะ พี่เรน” ฉันพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ

“เยส ใบมิ้นท์มีอะไรอีกเหรอ”

=

“ก็แค่คิดว่าได้เวลาหาข้อมูลเพิ่มเติมอีกแล้วล่ะค่ะ”

“ข้อมูลเพิ่มเติม” -_-?

=

***********************************

=

เม้นไว้เถิดจะเกิดผล \(^O^)/