บทที่ 2

มันคือฝีมือล้วนๆ

ร่างของหญิงสาวในชุดเครื่องแบบสถาบันชื่อดังเดินดุ่มๆในยามราตรีเพียงลำพัง

สีหน้าบ่งบอกได้เลยว่ากำงหงุดหงิด ใบหน้าบูดบึ้ง เสื้อยับยู่ยี่ ผมเผ้ากระเซอะ

กระเซิงราวกับเพิ่งผ่านสงครามมาหมาดๆ

ใช่!!! เพิ่งผ่านมาหมาดๆ

บัดซบ!!!

เปรี้ยง!!!

พริบตาเดียวถังขยะเทศบาลที่เคยอยู่ข้างๆเสาไฟฟ้าข้างถนน ก็มีอันเป็นไป เพราะ

ฝีมือ(มันคือเท้าต่างหาก) ดวงตาสีน้ำตาลแทบลุกเป็นไฟเพราะความโกรธ ย๊ากกก

เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นผู้ชายอะไรเลวสุดขั้ว(หัวใจ)

"ฉันไม่สน ผู้หญิงในโลกมีเยอะแยะ ตายไปซักคนสองคนคงไม่เป็นไร เชอะๆ"

คำพูดของไอ้ผู้ชายเฮงซวยนั่นยังดังก้องอยู่ในหัวซ้ำไปซ้ำมาอย่างกับโฆษณา

โซเคนดีวีดี ไอ้บ้านั่นมันเป็นใครกัน ฮึ่ย บังอาจมาทำให้การเที่ยวกลางคืนของฉัน

ต้องมาพังย่อยยับ แบบนี้สมควรตาย -_-++

มาคิดอีกที  ช่างมันเถอะ...ก็ฟาดกบาลมันมันแตกไปแล้วนี่เนอะ โฮะๆๆ สบายใจ

/\0/\ อย่างรู้กันว่าฉันกำลังเดือดไม่ใช่เดือดธรรมดาแต่เป็นเดือดปุดๆ -_-++

แต่ที่ไม่เข้าใจก็คือ...จะตีกันทำไมต้องเอาฉันไปเกี่ยว แล้วเป็นยังไงหัวแตกเลือด

สาดกันเป็นแถว และอย่าบังอาจมาโยนความผิดให้ฉันเลยนะ ถ้าจะโทษก็โทษ

ผู้ชายปากหมานั่นเถอะ ปากไม่มีสกุลเอาซะเลย ฮึ่ย คิดแล้วมันเดือด มันเห็น

ผู้หญิงเป็นผ้าอนามัยใช้แล้วทิ้งหรือยังไงถึงได้ตายไปซักคนสองคนคงไม่เดือด

ร้อน

แค้น!! ใครก็ได้ส่งจดหมายไปบอกเจ๊ระเบียบรัตน์ทีมันหยามสิทธิสตรีค่ะ -.,-

"เดินคนเดียวไม่เหงาเหรอจ๊ะน้องสาว ฮี่ฮี่"แล้วไอ้วัตถุประหลาด ธรรมชาติสร้าง

มาให้หูดำ(มันคือหม้อค่ะ)ส่งสียงหอนราวกับเห็นผี นี่มันไม่ใช่วันพระนะจะมาขอ

ส่วนบุญกันทำไม และมันยัง'ฮี่ฮี่'อีกค่ะ

ฉันเดินผ่านวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งที่กำลังนั่งมั่วสุ่มกันเรียงรายอยู่ที่ซอกเล็กๆ ดึกดื่นป่านนี้

ยังจะมีคนมาแซวอยู่อีก รนหาเท้าแท้

"บรรพบุรุษผสมพันธุ์กับนกเหรอ"

"อ้าว พูดงี้ก็สวยดิ"ไม่ต้องย้ำฉันรู้ตัว(มันใจมากซินะ:ผู้แต่ง)

พวกมันสองคนเริ่มเดินเข้ามาหาฉันแล้ว และใช้สายตามองอย่างกับจะกลืนกินฉัน

เข้าไปทั้งตัว ดิฉันอยากจะอ้วก

"ไปขอส่วนบุญที่นเลยไป๊ ฉันไม่มีให้พวกแกหรอก มีแต่บาปอ่ะจะเอาไหม"

"ปากดีจริงเว้ย รุ้ไหมว่าฉันเป็นลูกใคร"ไอ้นี่ท่าจะบ้า =_=ฉันไม่ใช่พระเจ้านะเฟ้ยย

"แม้แต่ตัวแกเองยังไม่รู้เลยว่าเป็นลูกใคร จะมาถามคนอื่นหาพระแสงไร"

"ยัยนี่!!"ไอ้บ้านั่นมันตวาดลั่นทำเอาพวกที่นั่งหัวเราะกันคิกๆที่เหลือหันมามอกฉัน

เป็นตาเดียว เดี๋ยวขอนับก่อน อืม1...2...3...เอ่อมี 7 คน แหม!!เลขสวยดิฉันจะเอา

ไปแทงหวยค่ะ /\0/\

"อย่าอวดเก่งนักเลยคนสวย รู้ไหมว่าพวกเราเป็นลูกใคร"มาอีกรายแล้วครับพี่น้อง

ฮ่วย อยากจะเอาระเบิดยัดปากมันจริงๆจะถามเอาโล่หรือไง -_- คนยิ่งหงุดหงิดอยู่

ด้วย

"แม่แกคงเป็นคนเดียวกับไอ้คนนั้นสินะ ถามเหมือนกันเด๊ะ"ไอ้ผมเหลืองที่เสนอ

หน้ามาคุยกับฉันเป็นรายล่าสุดมองกลับไปยังเพื่อนของมันซึ่งเป็นโรคจำบุพการี

ไม่ได้ ทั้งสองกำลังยืนอยู่ใกล้ๆฉัน =_=โง่แล้วทำเบ่ง

"ยัยนี่พูดอะไรวะ"

"ยัยคนสวยนี่หมายความว่า แม่นายเป็นชู้กับพ่อฉัน"

"อ๋อ เฮ้ย!!"อยากจะถามว่า ทำไมไม่นึกให้ออกชาติหน้าเลยล่ะเพ่ ทำไมผู้ชายใน

โลกนี่ถึงไมได้เรื่องกันเยอะแยะนักนะ เขาว่ากันว่าอัตราส่วนผู้ชายมีน้อยกว่า

ผู้หญิง เอ่...จะว่าอะไรไหมถ้าฉันจะจับไอ้พวกนี่มาเป็นขันทีไปรับราชสำนัก -.,-

"เข้าใจก็ดีแล้ว หลีกทางฉันง่วง อยากนอน"อาการหาวอ้าปากหวออย่างไม่สะทก

สะท้านของฉันทำเอาพวกมันหน้าซีดกันเป็นแถว โฮะๆๆ สำนักได้เหมือนกัน

สิ ว่าพวกแกก็ง่วง =_=

"'งั้นไปนอนกับพี่ไหมจ๊ะ รับรองสนุกทั้งคืนแน่"ไอ้หน้าหม้อตัวหนึ่งเดินแหวกออก

มาจากรูไหนก็ไม่รู้ มาปรากฎต่อหน้าฉัน สายตาของฉันเริ่มสแกนสิ่งมีชีวิตที่เรียก

ว่ามนุษย์ตัวนี่อย่างรวดเร็ว

รูปร่าง...พอให้อภัย -_-

หน้าตา...ฝาแฝดของขยะ(ย้ำฝาแฝดของขยะ!!) -_-;

โหงเฮ้ง...จตุคามรามเทพก็ฉุดไม่ขึ้น -_-;;

ท่าทาง...ไม่มีจะกิน-_-;;;

ผลสแกน..ไปไกลๆเท้าดิฉัน

"ผลั๊วะ!!"

ร่างของไอ้มนุษย์ไม่มีอะไรดีนั่นลอกละลิ่วไปติดกำแพงก่อนจะหล่นมากองกับพื้น

เฮ้ย!! แค่ถีบเบาๆเองนะเว้ย เป็นไปได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอเนี่ย บอกหน่อยซิท่าน

จอมยุทธิ์ วิชาตัวเบานี้ได้แต่ใดมา เอ๊ะ หรืว่าท่านผู้นี้คืออุ้ยเสี่ยวป้อ

"เฮ้ย!! ยัยนี่เอาไว้ไม่ได้ซะแล้ว พวกเราลุยเว้ย"หลักจากตื่นตาตื่นใจกับสภาพของ

เพื่อนที่นอนไถลอยู่กับพื้นประมาณสามสิบวินาที พวกที่เหลือก็พากันลุกฮือเข้ามา

หาฉัน

หว๋าๆๆๆ ผูชายตัวควายๆทั้งนั้นเลย กรณีอย่างนี้แบมขอใช้ตัวช่วยค่ะ 'o -

ไม้หน้าสามท่อนหนึ่งพาดอยู่ที่มุมหนึ่งของกำแพงอย่างเหมาะเจาะ

อา.....เมื่อกี้ฟาดไอ้พวกนั้นด้วนท่อนเหล็ก คราวนี้ฟาดไอ้พวกนี้ด้วยไม้หน้าสามแล้วกัน วันนี้เป็นวันอะเมซิ่งไทยแลนด์จริงๆ

"แล้วเธอจะเสียใจที่มาเล่นกับ'พญายม'อย่างพวกเรา"แหม พญายม!!ถึงว่าเลวสิ้นดี

มาจากนรกขุมไหนล่ะเนี่ย -_-

"ฉันน่ะเสียใจ แต่พวกแกน่ะเสียชีวิต พลั๊วะ!!"

"โอ๊ยยยยยยยย..อ๊ากกกกกกกก..."ร้องกันทำไมแค่ไม้หน้าสามเอง =o=

ฉันฟาดบรรดาคนที่เดินเรียงหน้ากันเข้ามาอย่างไม่ยั้ง รู้ตัวอีกที..ที่เท้าฉันก็เต็มไป

ด้วยบรรดาศพ เอ้ย!! ร่างของไอ้พวกนั้นที่นอนสลบอยู่ซะแล้ว

อย่างนี้ เค้าเรียกว่าฝีมือล้วนๆ

เอ๊ะ โอ้โนว.....ไม่ได้เจตนานะทุกคนเป็นพยาน หนูไม่รู้รื่อง =o=;;

          ไม้หน้าสามถูกเหวี่ยงทิ้งอย่างไม่ใยดีพร้องกับการหายตัวไปอย่างไรร่อง

รอยของ'นางมารร้าย'คนนั้น...

          พรุ่งนี้สนุกแน่!!!