บทที่ 3
เปิดศึกซิ่ง....ชิงปาร์ตี้
ณ สถาบัน I.S.T
วันที่ 2 ของการเปิดภาคเรียนในรั้วของสภาบันการศึกษาที่ได้รับการยกย่องว่าดีที่
สุดอย่าง I.S.T โรงเรียนอินเตอร์ที่รวบรวมไว้แต่บรรดาคุณหนูคุณชายมากมาย
หลายเชื้อชาติ
โดยปกติแล้วที่นี่จะเป็นระบบการรับนักเรียนโดยการเลื่อนชั้นโดยอัตโนมัติ
แต่กฎเกณฆ์แบบนั้นเป็นอันต้องพังลงเพราะแบมคนนี้นี่เอง พอดีว่าคุณป๋าฉันเส้น
ใหญ่ค่ะ โฮะๆ แค่คุณป๋าเอาปืนที่พกไว้ออกมาดูเล่นตอนที่เข้าไปคุยกับ ผอ. เท่า
นั้นเอง ทุกอย่างก็ดูจะง่ายดายเหมือนปลอกกล้วยเข้าปาก =_= อ้อ...นี่ฉันบอกไปรึ
ยังว่าคุณป๋าดิฉันเป็นยากูซ่า ^0^
ฉันได้แต่เดินไปเดินมาอย่างหาที่สิงสถิตไม่ได้ ทำไมคนมันเยอะขนาดนี้
ตุบ!!!
อยู่ๆฉันก็เดินชนเข้ากับมนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่งเข้าอย่างจัง(ฉันบอกไปรึยังว่า เมื่อ
วานเป็นวันเปิดเรียนวันแรก แล้วอยู่ๆก็มีคนมาบอกชอบฉัน หมอนั่นชื่ออ้น สรุป
แล้วคือ วันแรกของการเปิดเรียนฉันยังไม่มีเพื่อนเลย เซงจริงๆ อยากรู้ไหมว่า ฉัน
รู้ได้ไงว่า ไอ้เบสนั้นมันเป็นหัวหน้าแก๊ง Devil เพราะมันคือนิยายแฟนตาซีไง) จน
หนังสือในมือของผู้หญิงคนนั้นหล่นพื้นกระจายไปหมด ตกลงว่าใครชนใครกันล่ะ
เนี่ย =_=;
"ขะ ขอโทษค่ะ"ผู้หญิงคนนั้นรีบขอโทษขอโพยฉันเป็นการใหญ่ก่อนจะเก็บ
หนังสือที่ตกอยู่ที่พื้น ท่าทางพลเมืองดีอย่างฉันเห็นแล้วมันทนไม่ได้
แล้วยังไงน่ะหรอ...ก็ช่วยเขาเก็บน่ะสิ =_=
"เอ้า!! นี่ของเธอ"ฉันยื่นหนังสือเล่นหนึ่งให้ผู้หญิงคนนั้น ฉันเพ่งสังเกตเดี๋ยวนี้เอง
ว่าคุณเธอไว้ผมเปียสองข้างเหมือนพจมานในบ้านทรายทองไม่มีผิด
"เอ่อ ขะ ขอบคุณนะ"
"ไม่เป็นไรฉันมันพลเมืองดี" ^0^ ฉันยิ้มกว้างให้ในขณะที่ยัยคนนั้นมองหน้าฉันงงๆ
"ธะ เธอเป็นเด็กใหม่หรอ ฉันไม่เคยเห็นเธอมาก่อน"
"ใช่เลย ฉันเพิ่งเข้าม.4 วันนี้เป็นวันแรก"
"เธอคงเก่งมากเลยนะ"
"ฮ่าๆๆ อ๋อ คงงั้นล่ะนะ"ไม่อยากจะบอกเลยว่าขู่ชาวบ้านจนได้เข้าเรียน '0-;;
"ดีจังเลย เธอเก่งเรื่องอะไรล่ะ วิทยาศาสตร์ คณิตศาตร์หรือภาษาอังกฤษล่ะ แล้ว
เคยไปแข่งโอลิมปิกหรือเปล่า"
"เอ่อ...ฉันไม่ค่อยเข้าใจที่เธอพูดหรอกนะ ว่าแต่โรงเรียนนี้มีวิชาทะเลาะวิวาทไหม
ล่ะ ฉันได้ท๊อปประจำเลยนะจะบอกให้"
"ว้าว จริงหรอ"
"โกหกแล้วได้ตังค์หรอ"
"แหะๆ แล้วเธอชื่ออะไรล่ะ"
"แบม"
"ฉันชื่อเบลนะ ยินดีที่ได้รู้จัก" -0-;;
"ยะ ยินดีที่ได้รู้จัก =0=;;"
"แล้วนี่เธออยู่ห้องอะไร"
"ห้อง E "
"จริงหรอ ห้องเดียวกันเลย ดีจัง ^^" ยัย(ดัม)เบลยิ้มจนปากแทบจะฉีกถึงใบหู มันมี
อะไรน่าดีใจหรอ ห้อง E ขึ้นชื่อลือชาว่าห่วยแตกไม่ใช่หรอ
"=_="
"นี่แบมเราเป็นเพื่อนกันนะ"
"อะ อะไรนะ"
"เราเป็นเพื่อนกันไง"
"อะ อืม"
"จริงหรอ เย้!"
"อืมๆ ว่าแต่ฉันหิวข้าวอ่ะ"
"แต่นี่มันได้เวลาเรียนแล้วนะ"
"ดัมเบล เธอเป็นเพื่อนฉันใช่มั้ย"
"ชะ ใช่"
"งั้นเธอต้องไปกับฉัน"
"ง่ะ =O=;;" แล้วฉันก็ลากเพื่อนใหม่ซึ่งมีนามว่าดัมเบล รู้สึกว่าคุณป๋าจะบอกว่า
โรงอาหารที่นี่จะไฮโซนี่ แบบนี้ต้องพิสูจน์....
-โรงอาหาร-
"แจ่บๆๆ...."
"=_="
"'ง่ำๆๆๆ...."
"=_=;"
"แจ่บๆๆ...ง่ำๆๆ เอื๊อก!!"
"=_=;;"
ในที่สุดก็มีอะไรตกถึงท้องฉันซักที ปริมาณของมันเทียบเท่าคนสิบคนกิน ยัยดัม
เบลนั่งมองฉันอย่างอึ้งๆ รู้มั้ย...ว่ามองแบบนั้นฉันกินไม่อร่อยนะ
"ดัมเบลอย่ามองฉันแบบนั้นซิ อ่ะ ฉันแบ่งให้ก็ได้" ฉันพูด พร้อมกับยืน ลูกอมฮาร์
ทบีทให้ดัมเบลอันนึง ตั้งอันนึงเชียวนะ โฮ~ToT เสียดายชะมัด (นิสัยนางเองเริ่ม
ปรากฎ -_-;;)
"ไม่เป็นไร เธอกินเถอะ"
"หรอ ดี...ไม่เปลือง แจ่บๆๆ"
"เอ่อ เม ฉันเรียกเธอแบบนี้ได้มั้ย"
"ตามสบาย แค่กๆๆๆ"การพูดทั้งๆที่มีขนมเต็มปากแบบนีทำให้เกิดเหตุการแบบนี้
ได้ค่ะทุกคน โปรดระวัง
"มะ เม...น้ำ...กินน้ำก่อน นี่ๆ"ดัมเบลตะลีตะลานเอาน้ำมาประเคนให้ฉัน ยัยนี่ทำ
ราวกับว่า ขืนช้าไปเพียงสองวินาทีฉันจะตายคาที่ยังไงยังงั้น นี่เธอกำลังแช่งฉัน
ใช่มั้ย =O=
"อึกๆๆ แค่กๆ ยัยดัมเบลเธอทำฉันสำลัก แค่กๆ"
"ง่า =O= อย่ามาโยนความผิดให้ฉันแบบนี้ซิ"
"ไม่รู้ ไม่สน เธอผิด"มันป็นอะไรที่น่าโมโหมากถึงมากที่สุด ประวัติศาสตร์จะต้อง
จดจำไว้ว่าแบมคนนี้สำลักขนม ทำให้เสียเวลาในการกินไปถึงสามนาที
6 วินาทีเทียบเท่ากับขนมโดโซะน้องลงไปตั้ง...เอ่อ...ตั้ง =O=^^ หลายห่อ
(ดิฉันตกเลขค่ะ -_-;;) และนั้นหมายถึงระบบการกินของฉันจะต้องปั่นป่วน
อ๊ายยยยยยยยยย เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับช้านนนนนนนนน >o<
ไม่ได้นะ เรื่องกินเรื่องใหญ่ ความบรรลัยอย่างอื่นมันเรื่องเล็ก
"ฉันจะไปซื้อขนมมาเพิ่ม"
"แต่เธอยังกินไม่หมดเลยนะแบม"
"ฉันจะซื้อมาตุน"
"กินมากเดี๋ยวก็อ้วนหรอก"
"ช่างช้านนนนนน"
"อย่าซื้อเลย กินให้หมดก่อนเถอะ เสียดาย"เธอเป็นแม่ฉันหรือไงดัมเบล
"จะซื้อๆๆๆๆๆ " ในที่สุดขันติก็กลายเป็นขันแตก ฉันแหกปากเสียงดัง จนใครๆก็พา
กันมองเรา 2 คน ดี...แบบนี้แหละเด่นดี ก๊ากกกกกกกก...ยัยดัมเบลมองฉันเหมือน
เป็นตัวประหลาดอะไรซักอย่างที่หลุดออกมาจากสวนสัตว์ =_= แล้วรีบออกห่าง
จากฉันอย่างรวดเร็ว - - ให้มันได้อย่างนี้ซิ
ฉันอย่างจะถามจริงๆว่า ไอ้บริษัทขนมเนี่ยมันจะขยันผลิตยี่ห้อใหม่ๆมาทำไม
นักหนา วางขายกันให้วุ่นวายไปหมด แล้วความซวยก็ตกมาอยู่ที่ฉันนี่... จะเอาอะ
ไรดีฟะ เลือกไม่ถูก ฮึ่ย ทำไมคุณป๋าไม่เปิดบริษัทขนมให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยนะ
ฉันจะได้ทำบัตรสมาชิกลด 100% ตลอดชีพ (ความหมายของมันคือฟรีนั่นแหละ
ครับ)
ในที่สุด...ฉันก็เจอเป้าหมายจนได้
อา...ลูกรัก มาหาแม่มา มามะๆ
ห่อขนมสีแดงสดใสที่ข้างในบรรจุของกินรูปร่างประหลาด(รึเปล่า)ไว้ในสามของ
ห่อวางอยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายบนชั้นขนม
ปาร์ตี้ที่รัก! เหตุใดเธอจึงถูดทิ้งเช่นนี้ ใครบังอาจมาวื้อของโปรดของฉันจน
เหลือแค่ห่อเดียวอย่างนี้ อย่าให้จับได้นะ ไม่งั้นมีเฮ
มือน้อยๆของฉันเอื้อมมือไปหยิบปาร์ตี้ห่อนั้นด้วยความปลื้มปีติเป็นล้นพ้นที่มัน
ยังเหลือ แต่เหมือนฟ้าดินช่างจงใจกลั่นแกล้ง...มือเน่าๆของใครไม่รู้เอื้อมมาหยิบ
ปาร์ตี้(ที่กำลังจะเป็น)ของฉันอีกด้านหนึ่ง
พรึบ!!
มือทั้งสองข้างยื้อยุดฉุดกระชากขนมห่อนั้นไปมา =_=
ใครวะบังอาจจริงๆแย่งแฟนยังพอให้อภัย แต่มาแย่งขนมกันซึ่งๆหน้าแบบนี้ แบ
มคนนี้ยอมไม่ได้
"นี่แกปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ ขนมนี่ฉันจะซื้อ"แล้วฉันก็ได้ฤกษ์เงยหน้าขึ้นยลโฉม
ศัตรูฆ่าพ่อ เอ๊ย ศัตรูแย่งขนมซักที โอ้ว -0-;; นี่หรือคือคน
ฉันถึงกับตกตะลึงในความงามของผู้หญิงที่อาจจะเรียกได้ว่าพอฟัดพอเหวี่ยง
กับซอกเล็บขบของนาตาลี นางงามจักรวาลขวัญใจคนไทยเลยก็ว่าได้ อภัยให้ฉัน
เถอะนะ ในความคิดของฉันตอนนี้ หน้าของยัยนี่เมือนลูกครึ่งจริงๆ ครึ่งอึ่งอ่าง
ครึ่งจงอางอ่ะ ช่างฟิวชั่นกันได้ลงตัวจนหน้ากลัว >w< ฮึ่ย อย่าเข้ามานะ ฉันมีพระ
นะจะบอกให้
"ธะ เธอนั่นแหละ ฉันหยิบก่อน"
"เอ๊ะ ยัยนี่ ปาร์ตี้นี่มันของฉัน"
"มีชื่อเธอแปะไว้หรือไง ปล่อยมือซะ"
"เธอ!! ไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นใคร"
"พ่อเธอคือซัดดัมหรอ"
"กรี๊ดดดดดดดดดดด แก ยัยบ้า"
"มีอะไรกันน่ะหลินๆ"หลินๆ =[]=
"ฮันมี่ยัยนี่ ยัยนี่มัน กรี๊ดดดดดด...."แน่จริงอย่าไปลากยัยคนสวยนั่นมาเกี่ยวสิ
เห็นสวยๆอย่างนั้น ฉันตบไม่ลงหรอกนะ -.,-
"หยุดกรี๊ดเดี๋ยวนี้นะ"ได้ผม ตวาดครั้งเดียวสามารถทำให้ยัยหลินฮุ้ยหยุดเห่าได้
ทันที ประสิทธิภาพของเธอช่างเหมือนฟูก้าคาร์จริงๆ เม็ดเดียวครั้งเดียว
"เธอเพิ่งเข้ามาเรียน ม.4 อย่ามาทำซ่าดีกว่า เป็นเด็กใหม่น่ะ หัดเจียมกะลาหัว
ไว้บ้าง บอกให้รู้ ฉันเป็นลูกเจ้าของโรงเรียนนี้ ฉันมีสิทธิ์เฉดหัวเธอออกจากที่นี่ได้
ทุกเวลา เข้าใจมะ =O=;; ยัยเด็กบ้า ฟังทีฉันพูดมั่งรึเปล่าหา!!"
"ง่ำๆๆๆ เจ๊พล่ามอะไรน่ะ ปาร์ตี้มั้ย อร่อยดี"
"ฮันเธอไม่ต้องไปพูดดีกับมัน ต้องตบรับน้องถึงจะสะใจ"
"นังหนู เอ็งยังไม่จ่ายตังค์เลยนะ"
"เอ่อ..ป้าไปเก็บที่ยัย 2 คนนั้นเลยค่ะ เค้าบอกจะเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่"
"นะ..."
"ป้าก็ไปเก็บที่ยัยนี่สิ เรื่องอะไรมาเก็บที่ฉัน"
"ก็นังหนู มันบอกให้ข้ามาเก็บที่พวกเอ็งนี่"
"อ้าว ยัย......กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ยัยเด็กบ้า"
"ยัยเด็กนั่น ยัยเด็กเหลือขอ"
"เหลือเฟื่อได้มะ มันฮาดี"
"กรี๊ดดดดดดด..."
"เธอกล้ามาก รู้มั้ยว่าฉันเป็นลูกใคร"
"พ่อเธอไม่ใข่คนวางระเบิดในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ มันก็ไม่มีปัญหาอะไร
หรอก"
"ฉันจะให้พ่อไล่เธอออก"
"ไปไหนอ่ะ อยาดไปหัวหินจัง"
"พูดบ้าอะไรกันวะนังเด็กพวกนี้ไม่เห็นจะรุ้เรื่องเลย"
"แกกล้ามากเลยนะที่มาเล่นกับนางมารอย่างฉัน"
"ดูหนังจีนมากไปรึเปล่า"
"ยัยเด็กปีศาจ"
"อย่าเรียกชื่อนั้นได้ไหม ได้ยินบ่อยจนอยากจะอ้วกแล้ว"
"เธอ ฮึ่ย"
"..."
"หึหึ อย่างเธอแค่ฉันตบก็ร้องไห้ไปฟ้องพ่อแล้ว" ทันทีที่จบประโยคยัยมันมี่กับยัย
หลินฮุ้ยก็เตรียมง้างฝ่ามือขึ้นมาประหัตประหาร ในขณะที่ฉันก็เตรียมง้างฝ่ามือฝ่า
เท้าเพื่อสวนกลับไป =_=
แต่ดูเหมือนวันนี้จะไม่ใช่ฤกษ์ดีของการตบตีทะเลาะวิวาทกันค่ะทุกคน
"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด พวก Devil มาแล้วววววววววววววว"
แล้วความสนใจทั้งหมดก็พุ่งไปตามเสียงกรี๊ดนั้นทันที...