บบที่ 7
ยั่ว
~ฟีม~
Devil Room
"โครม!!"
"โอ๊ย!! มันเจ็บนะ TT^TT ตูดหักหมดแล้ว"นางมารร้ายร้องลั่นเมื่อถูกไอ้
เบสโยนลงอย่างไม่ปราณีใดๆทั้งสิน
"นี่มันอะไรกันเบส"ผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในห้องนี้อยู่ก่อนแล้วลุกขึ้นยืน
อย่างตกใจ
เธอคนนั้นชื่อซูซาน สาวสวยน่ารักลูกครึ่งไทย-เกาหลี ยัยซูซานเป็น
แฟนของผม ใครหน้าไหนก็อย่าได้มายุ่งกับยัยนี่นะ ไม่งั้นจะเอามีดมา
ปาดคอ แล้วจับคอหอยมาให้เป็ดกิน ^_____^
"แล้วเธอเป็นใครน่ารักจังเลย >O<"
"ซูซาน!! อย่าเพิ่งเข้าไป ไอ้เบสกำลังจะระเบิด"
"ฮือๆๆ วาปล่อยฉันนะ T^T ฉันจะไปหาแบม"
"เข้าไปตอนนี้เธอได้ตายจริงๆแน่ ไม่เห็นหรอว่าไอ้เบสมันโกรธขนาด
ไหน"อ้าว!! นี่ไอ้วามันลากยัยเบลมาตอนไหนวะเนี่ย -_- ผมมองสีหน้าแต่
ละคนที่แตกต่างกันไปอย่างเห็นได้ชัด
"ไง นางมารร้าย เลิกซ่าได้แล้ว"นายเห็นยัยนี่เป็นโซดาหรือไง -_-
"ไอ้บ้า!! อยู่ๆก็โยนลงมาแบบนี้ได้ยังไง มันเจ็บนะ T^T"
"เจ็บซิดี ฉันอยากให้เธอเจ็บ"
"ไอ้โรคจิต TOT"
ผมชักเห็นด้วยกับนางมารร้ายแล้วล่ะ =O= เพื่อนผมมันบ้าไปแล้ว
"ฮือๆๆ เบสนายปล่อยพวกเราไปเถอะ"
"เบสนี่มันอะไรกันซูซานงงไปหมดแล้วนะ"แล้วยัยซูซานก็วางหนังสือ
แฟชั่นที่เจ้าตัวชอบอ่านลงบนโต๊ะแล้วหันมาให้ความสนใจกับเรื่องของไอ้
เบสกับนางมารร้าย ฉันว่าเธออ่านหนังสือไปเหอะ ดูจากที่เธอพูดว่า 'แล้ว
เธอเป็นใครน่ารักจังเลย'นี่ซิ ไอ้เบสมันแทบจะฆ่าเธอเลยด้วยซ้ำ
"เอ่อ คือ...เรื่องมันเป็นแบบนี้นะที่รัก"ผมรีบดึงยัยซูซานออกมาเพราะ
กลัวอารมณ์ของไอ้เบสมันรุนแรงจนสร้างความวิบัติให้ยัยนี่ไปด้วย เรื่อง
ราวความบาดหมางต่างๆนาๆถูกถ่ายทอดให้ยัยซูซานฟังด้วยคนรับรู้
อย่างละเอียด
"อ๋อ!! ที่แท้ก็แบมนี่เองที่ทำให้พวกของเบสหัวแตก เก่งจังอ่ะตัวนิด
เดียว"=_=;;รนหาที่ตายแล้วยัยซูซาน
"ไอ้ฟีมเอาแฟนนายไปเก็บก่อนที่ฉันจะฆ่ายัยนั่นด้วยอีกคน"
"เดี๋ยว ฉันพาไปเองไอ้ฟีม ไปซูซาน"
"อืม/อืม"
"ไอ้ผู้ชายเฮงซวย คิดว่าจะใช้วิธีหมาหมู่หรอ T^T"นางมารร้ายยังคง
นั่งอยู่ที่พื้น สงสัยจะเจ็บตูดอย่างแรง ปากเล็กๆที่พอเปิดทีไรก็นำพา
หายนะมาสู่ตัวเองและคนรอบข้างก็ยังคงทำหน้าที่ต่อไป
"หึ!! ตัวเท่าลูกหมาอย่างเธอน่ะ แค่ฉันออกแรงหมัดเดียวเธอก็น็อกแล้ว
ยังมาทำปากดีอีก"
"แล้วควายที่ไหนล่ะที่มันโดนลูกหมาตัวนี้ตีหัวแตกเมื่อคืนน่ะ"สะดุ้งกัน
เป็นแถวๆ =_= ผมเข้าใจนะว่านางมารร้ายตั้งใจจะด่าไอ้เบสคนเดียว แต่
เผอิญว่ามันมากระทบพวกผมที่โดนยัยนี่ตีหัวแตกกันทุกคนน่ะซิ กระผม
โดนด่าโดยที่ไม่ตั้งใจ T_T
"เธอชักทำให้ฉันโกรธจริงๆแล้วนะนางมารร้าย"
"ฉันหิวขนม T^T"เหวอสิครับงานนี้ ไอ้เบสทำหน้าเหวอไปเลยเมื่อนาง
มารร้ายมามุกนี้ อยู่ๆก็โพล่งมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย -_-;; ผมว่าผมเริ่มเข้า
ใจแล้วล่ะว่านิสัยยัยนี่มันเป็นยังไง
"ฮือๆๆ วาปล่อยฉันนะ"
"อยู่เฉยๆซิ"
"ฮือๆๆ"
"รำคาญเว้ย!!!!!!!!! ไอ้วาพายัยเบลออกไปเดี๋ยวนี้เลย"
"ไปเร็วยัยเบล"ไอ้เบสที่ลงกับนางมารร้ายไม่ได้ก็หันไปโวยไอ้วากับยัย
เบล ถ้าเป็นผม ผมก็รำคาญเหมือนกัน =_= ยัยนี่ร้องไห้เหมือนญาติเสีย
"เอาล่ะ"ไอ้เบสสูดลมหายใจเข้าเหมือนคนพยายามระงับสติของตัวเอง
"เธอว่ามาเลยนางมารร้ายว่าเธอจะชดใช้ค่าเสียหายยังไง"
"ค่าเสียหาย!!! อะไร ฉันตีโดนสมองนายฟ่อจนโง่เลยหรอ"นางมารร้าย
ตีหน้าซื่อเหมือนไม่รู้เรื่องราว ช่างแอ๊กติ้งได้สมบทบาทมาก
"ฉันจะให้โอกาสเธออีกครั้ง ขอโทษฉันซะ"
"ขอโทษนั้นสำคัญไฉน >O<"
"เธอ!! ขอโทษฉันมาเดียวนี้นะ ยัยผู้หญิงป่าเถื่อน"
"ไม่!!!"
"บอกให้ขอโทษไง"
"ไม่ ไม่ ไม่ๆๆๆๆๆๆๆ >O<"นางมารร้ายที่ส่ายหัวไปมาปากก็พูดว่า
ไม่ๆๆๆไปเรื่อยๆอย่างเหลือเชื่อแต่ที่แน่ๆ ผมว่าผู้หญิงอย่างนางมารร้ายคน
นี้คงเป็นความผิดพลาดของสปีชีส์ หรือไม่ก็ DNA กลายพันธุ์จนออกมา
ประหลาดกว่าชาวบ้านเขาแบบนี้
"เธอ!! อยากลองดีนักใช่มั้ย"ไอ้เบสเดินรี่เข้าไปหานางมารร้ายอย่างน่า
กลัว เฮ้ย!! O_O
"พอเลยเบส"อ้าว!! ยัยซูซานเข้ามาตั้งแต่ตอนไหนล่ะเนี่ย
"..."
"ไม่รู้ล่ะ นี่มันเป็นเรื่องของเบสกับแบม ก็ปล่อยให้เขาเคลียร์กันเองก็แล้ว
กัน ไปฟีมเราไปข้างนอกกัน"
"เฮ้ย!! ยัยซูซานเธอไม่กลัวไอ้เบสมันฆ่านางมารร้ายหรอ"
"เอาเป็นว่าฉันจะให้เวลานายตงลงกับแบม 20 นาที แล้วพวกเราจะเข้า
มาใหม่"
"เออๆออกซักที อยู่กันแล้วก็มีแต่จะขโมยซีนฉันไปหมด ^0^"ทุกคน
มองไปที่นางมารร้ายแบมที่ยืนยิ้มร่าอย่างสบายใจ ยัยนี่ยังมีอารามณ์มา
นั่งคิดเรื่องใครขโมยซีนใครด้วยหรอ =_=;;
"เบส"ยัยซูซานเรียกไอ้เบสแล้วเดินเข้าไปกระซิบกระซาบอะไรกัน 2 คน
ก็ไม่รู้ไอ้เบสมองไปทางนางมารร้ายแบมแล้วยิ้มออกมาพร้อมกับทำสาย
ตาเหมือนหมาป่ากำลังจะล่าเหยื่อหลังจากที่กระซิบกระซาบกับยัยซูซาน
เสร็จ อยากรู้อ่ะ คนอย่างฟีมไม่ชอบให้ใครมามีความลับด้วยหรอนะเฟ้ย!!
"ไปล่ะนะ 20 นาทีนะยะ"ยัยซูซานทิ้งท้ายไว้แค่นี้แล้วก็ลากผมออก
มานอกห้อง
หวังว่าพรุ่งนี้ข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์มันคงจะไม่เป็น 'นักเรียน
จากสถาบันการศึกษาชื่อดังฆ่ากันตายสยอง'หรอกนะ