บทที่ 10
ฉันไม่ทำนะ
และแล้ว...บรรดาสมาชิกอันได้แก่ผู้มีรายนามดังต่อไปนี้ =O=;; ฟีม วา
บอย เบล ซูซาน เบียดเสียดกันเข้ามาในห้องจนประตูแทบพัง ฉันล่ะนับถือ
คนที่คำนวลเวลาการเข้ามาซะจริงๆ แม่นยำอย่างกับนั่งทางในแล้วว่าไอ้
เบสมันหัวแตกเลือดกระจายอีกรอบด้วยฝีมือฉัน
แต่...มันไม่คุ้มเลยซักนิด ก็ในเมื่อหัวฉันมันปูดออกมาเหมือนลูกมะนาว
แบบนี้ แง TOT เจ็บจนลืมโลกเลย
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นหาไอ้เบส!!"
"แหกตาดูซิไอ้ฟีม ฉันหัวแตก =_=;;"
"แบม แบมเธอเป็นไรรึป่าว OoO"เบลเข้ามาจับฉันหมุนไปหมุนมา
เหมือนตุ๊กตาบาบี้เพื่อสำรวจว่าฉันโดนทำร้ายร่างกายบ้างรึป่าว เอ่อ...จะ
หมุนอีกนานมั้ย ฉันเวียนหัว T^T
"ฉันหัวปูด TOT"
"จริงหรอ เบสนายทำอะไรแบมน่ะ"ก๊ากๆๆๆ ^O^ อยากจะหัวเราะให้ฟัน
คุดกระเด็นหลุดออกมา สายตาของทุกคน เล็งโฟกัสมาที่อ้เบสอย่างจับผิด
สมน้ำหน้า!! เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับเจ๊แบมคนนี้ อิอิ
"ถามนางมารร้ายนั่นดูซิ =_=;;"
"เบล ไอ้เบสมันปล้ำฉัน TOT"
ฉันลอบสังเกตปฏิกิริยาของทุกคนในนี้ แน่อนว่ายกเว้นผู้หญิงที่ชื่อซู
ซานทุกคนล้วนแล้วแต่อ้าปากค้างอย่างตกตึง เรื่องมันชักจะสนุกกันใหญ่
แล้ว ^O^ มีความสุขบนความทุกข์(เพราะเข้าใจผิด)ของคนอื่น วะฮ่าๆ
"ไอ้เบส!! ฉันไม่นึกเลยนะว่านายจะเป็นคนแบบนี้"ผู้ชายที่ชื่อ...เอ่อ
ชื่อ'ไรวะ จำไม่ได้ =_=;; รู้แต่ว่าหมอนี่มันเงียบๆขนึมๆ พูดขึ้นมาเรียบๆ
และสีหน้าของคนอื่นๆก็พากันเห็นด้วยโดยที่ไม่ต้องสอบถามความคิดเห็น
ก๊ากกกๆๆ ไอ้เบสมองมาที่ฉันอย่างกับว่าถ้าฉันเป็นปลาทองก็คงจะบีบวุ้น
บนหัวฉันแตกไปแล้ว
"นางมารร้าย เธอบอกมันไปซิว่าเธอสร้างวีรกรรมอะไรไว้กับฉันบ้าง"
"อ่ะ เอ่อ...=O=;;"
ไอ้เบสพูดด้วยน้ำเสียงจิงจังจนฉันไม่กล้ากวนประสาทมันขึ้นมาซะ
เฉยๆ
"ตงลงนี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่"ถ้าความทรงจำเท่าหางกบของฉันจำไม่
ผิดนะ คนที่พูดประโยคนี้ขึ้นมาน่าจะชื่อว่า วา เอ่อ...กดดัน..นี่พวกรี้เห็น
ฉันเป็นนักโทษหรือไง จ้องจับผิดกันอยู่ได้
"แบม บอกมาซิ มันเกิดอะไรขึ้นแล้วทำไมเบสถึงได้เลือดอาบขนาดนั้น
ล่ะ"
"คือ...คือฉันเอาหัวโหม่งมันเอง =O=;;"ทุกคนทำหน้าช็อกซินิม่าทำไมล่ะ แค่เอาหัวโหม่งเองนะ -O- ฉันไม่ได้เอาอีโต้เฉาะกบาลมันซักหน่อย
"เอ่...จะช็อกกันอีกนานมั้ย ใครก็ได้ช่วยกรุณามาทำแผลให้ฉันหน่อย
เหอะก่อนที่ฉันจะตายเพราะเลือดไหลหมดตัว"ไอ้เบสพูดขึ้นซึ่งมันก็เป็น
อะไรที่น่าเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง รีบๆทำแผลไป๊ ฉันไม่อยากเป็นฆาตกร
=_=;;
"นางมารร้าย เธอไปทำแผลให้ไอ้เบสเลย เธอทำมันหัวแตกนี่"
"อ้าว!! ไมเป็นงั้นอ่ะ T^T"
"ใช่!! ไอ้ฟีม ถ้านายจะให้นางมารร้ายนั่นมาทำแผลให้ฉันนะ นายเอา
มีดมาปาดคอฉันเลยดีกว่า"มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรอ =_=;; ไอ้เบส
มองทางฉันอย่างสยดสยอง
"ไอ้เบสอย่างเรื่องมาก นางมารร้ายเธอต้องรับผิดชอบในการกระทำ
ของตัวเองนะ"เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ยังไม่มีใครเทศนาสั่งสอนฉันได้
เกิน 3 คำเลยนะ แล้วไอ้หัวเหลืองนี่มันเป็นใคร (มันคือไอ้ฟีมไงล่ะ : ผู้แต่ง)
อยากตายก่อนโตใช่มั้ยถึงกล้ามาสั่งสอนคนอย่างเจ๊แบมคนนี้ -.,-
"ไม่เอา ฉันกลัวเลือด >O<"เป็นข้ออ้างที่ผู้หญิงชอบใช้ ^_^
"อย่ามาโกหก ผูหญิงที่เที่ยวเอาท่อนเหล็กตีหัวคนอื่นอย่างเธอน่ะกรอ
จะกลัวเลือด"ไอ้...เอ่อ ไอ้นี่มันชื่ออะไรวะ =_=;; ทำไมฉันถึงได้มีปัญหากับ
การจำชื่อคนได้ยากเย็นเข็ญใจแบบนี้ อืม...นึกออกแล้วมันชื่อไอ้วานี่เอง
"นางมารร้ายมาทำแผลให้ไอ้เบสเลยนะ"ฉันชักสงสัยแล้วซิว่าทำไมไอ้
หัวเหลืองมันถึงชอบลัไสไล่ส่งให้ฉันไปทำแผลให้เพื่อนมันนัก =_= มีลับ
ลมคมในอะไรแอบแฝงรึป่าวเนี่ย
"ไมอ่ะ T^T ฉันทำไม่เป็น"
"เป็นหรือไม่เป็นก็ต้องทำ เร็วๆเข้า ก่อนที่ไอ้เบสมันจะตายคาที่ซะก่อน"
"อ้าว!! ไอ้วา นายแช่งฉันหรอ"
"ปะ ป่าว =O=;;"
แล้วทุกคนก็ต้องหน้าซีดอีกครั้งเมื่ออยู่ๆไอ้เบสที่ลุกพรวดขึ้นมาเกิดอา
การกน้ามืดทรุดลงไปที่โซฟาเหมือนคนหมดแรง ตายๆๆ ไอ้เบสมันกำลัง
จะตายแล้ว เจ๊แบมที่น่ารักกำลังกลายเป็นฆาตกรโดยไม่ได้ตั้งใจ (แต่
เจตนา -.,-)
"กรี๊ดดดดดดด... เบส อย่าพึ่งตายนะ ทำใจดีๆไว้นะ"
"เออ...ดี ขยันแช่งกันเข้าไป ยัยซูซานเสียงกรี๊ดของเธอจะทำให้ฉัย
อายุสั้นลงสองวินาที" ถ้ามันแค่สองวินาทีก้อลืมๆมันไปเหอะ -*- และมันทำ
ให้ฉันหมันไส้นายด้วย ซูซานเธอกรี๊ดอีกทีซิ กรี๊ดจนกว่าไอ้เบสมันจะอยุ
สั้นลงอีกซักสิบปี =_=
"นางมารร้าย เธอรีบๆทำแผลให้ไอ้เบสเร็วเข้า"
"เออๆ ทำก้อได้ แต่จะเกิดอะไรขึ้นฉันไม่รับผิดชอบนะ -O-"หลังจากที่
โดนกรอกหูบ่อยๆจนชักรำคาญ ฉันต้องมาทำแผลให้ไอ้เบสจนได้
"เฮ้!! ใครก็ได้ไปหยิบอุปกรณ์ทำแผลมาทีซิ"
"เดี๋ยวเบลไปเอาเองค่า..."
อ่า... ยัยโง่!! บอกทีซิว่าเธอไม่ใช่เพื่อนฉัน -O-;;