บบที่ 13

ต่อแหลก

    ~เบล~

    เสียงออดของโรงเรียนดังกริ๊งกร๊างไปประมาณ 10 นาทีแล้ว ฉัน

ยัยแบม แล้วก้อซูซานเพื่อนใหม่อีกคนที่เมื่อก่อนฉันแทบจะไม่ได้

คุยกับเธอคนนี้เลยด้วยซ้ำทั้งๆที่อยู่ห้องเดียวกัน T^T แต่มันก้อไม่

ใช่เรื่องแปลกอะไรหรอก ก้อในเมื่อใครๆก้อมักจะมองข้ามฉันไปอยู่

แล้ว T^T เกลียดตัวเองจิงๆที่อ่อนแอแบบนี้

    "แบม นี่มันเลิกเรียนแล้วนะ เห็นว่าพวกเธอโดนเจ๊นิวเคลียร์ลง

โทษให้ไปขัดส้วมหลังโรงเรียนไม่ใช่หรอ"ซูซานพูดขึ้นมาแล้วก้อ

ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ จิงซิ!! วันนี้เวรกรรมของฉันมันยังไม่หมดนี่นา

ฮือๆๆ ขัดส้วม T__T ทำไมนักเรียนดีเด่วอย่างฉันต้องโดนลงโทษ

แบบนี้ด้วยนะ

    "จะ จิงด้วยอ่ะแบม เอาไงดีล่ะ"

    "พวกเธอสองคนจะบ้าหรือไง คนสติดีที่ไหนเขาจะไปขัดส้วม

กัน"แบมสะความสนใจจากกล่องอะไรบางอย่างที่เจ้าตัวพยายาม

งัดเต็มที่ เพื่อเปิดฝามันออกมาแล้วหันมาพูดกับฉันก่อนที่จะก้ม

หน้าก้มตาเอาไม้งัดฝานั่นอีกครั้ง เอ่อ... =_=;; มันคืออะไรน่ะ

    "แบม เธอทำอะไรน่ะ แล้วกล่องนี่มันอะไร"

    "วะ ทำไมมันเปิดยากเปิดเย็นแบบนี้ ซูซ่าขนมบ้านเธอแปะกาว

ตราช้างไว้ที่ฝาหรอ T^T" อ๋อ ที่แท้มันคือขนมนี่เอง ตกใจหมด นึก

ว่ายัยแบมจะเล่นอะไรพิเรนทร์ๆซะแล้ว

    ทุกคนไม่ต้องแปลกใจนะคะว่าทำไยยแบมถึงเรียกซูซานว่าซูซ่า

แบบนี้ =_= คือเรื่องมันก้อมีอยู่ว่า ยัยนี่จำชื่อที่มันออกแนวสากลๆ

ไม่ค่อยได้ ยัยนี่ก้อเลยโมเมมั่วนิ่มไป ชื่อซูซานก้อกลายเป็นซูซ่า

ไป

    "แบม เธอหมุนผิดด้านน่ะ =_="

    "อ่ะ อ้าว หรอ =_=;;"จะมีใครรู้รู้มั้ยเนี่ยว่านางมารร้ายของทุกคน

IQ ต่ำแบบนี้ =_=;; ฝากล่องเปิดออกอย่างรวดเร็ว ซึ่งข้างในก้อ

บรรจุคุ๊กกี้รูปสิงสาราสัตว์ไว้มากมาย และแน่นอนว่ายัยแบมล้วงมือ

เข้าไปหยิยคุ๊กกี้อันเล็กๆนั่นกว่าสิบอันแล้วยัดเข้าปากหน้าตาเฉย

กะ...กินเข้าไปได้ยังไงอ่ะ =[]=

    "ขนมบ้านเธอนี่ใช้ได้นะซูซ่า ง่ำๆๆ"

    "แหงสิ บ้านฉันเปิดกิจการค้าขายทุกประเภท มีตั้งแต่สากกะเบือ

ยันเรือรบ"

    "อ้าว!! นี่ขนมบ้านเธอหรอซูซาน เอามาตอนไหนน่ะ"

    "โอ๊ย! เอามาตอนไหนไม่สำคัญหรอก มันเป็นธุรกิจของฉัน ว่าแต่

เธอเถอะเบล สนใจซื้ออะไรบ้างมั้ยบ้านฉันมีทุกอย่างเลยนะ ทั้ง

ขนม ทั้งน้ำ ครีมบำรุงผิวก้อมี อ้อ ไม้แคะหูก้อมีนะจ๊ะ ^O^"ฉันจะเอา

ไม้แคะหูมาทำไมล่ะซูซาน T^T เมื่อก่อนเคยได้ยินข่าวลือว่ายัยซู

ซานเป็นเจ้าแม่ขนส่งหรืออีกฉายาที่ชาวบ้านเขาเรียกกันก้อคือ

เจ้าแม่แคตตาล็อก เพิ่งรู้นะเนี่ยว่ามันเป็นเรื่องจิง

    "มะ ไม่ล่ะ ไว้โอกาสหน้าเถอะ"

    "หรอ โอเคๆไว้อยากได้อะไรก้อรีบบอกนะ อิอิ วันนี้ได้ลูกค้าตั้ง 2

คน  ^O^"ดูท่าทางยัยซูซานจะมีความสุขเหลือเกินกับการดำเนิน

ธุรกิจของตัวเองในโรงเรียนนี้

    "ซูซ่าตั้งแต่วันนี้เธอเอาไอ้นี่มาให้ฉันวันละ 10 อันเลยนะ

ง่ำๆๆ )>O<("

    "ได้เลยแบม อา...ลูกค้ารายใหญ่ *O* "ซูซานทำตาเป็นประกาย

ในขณะที่ยัยแบมไม่สนอะไรนอกจากขนม

    "แบม ถ้าเธอกินวันละ 10 กล่องจิงๆเธอหมดตัวแน่"

    "ไม่ต้องห่วงเบล พ่อฉันรวย^O^"ทำไมถึงไม่มีเหตุผลอะไรหยุด

ยั้งยัยนี่ได้ซํกทีนะ เฮ้อ~

    "นี่ แล้วตกลงจะไปขัดส้วมกันรึป่าวเนี่ย"

    "อยากตายหรอเบล ฉันกินอยู่นะพูดเรื่องส้วมขึ้นมาทำไม เสีย

มารยาท"

    "อ่ะ ฉันขอโทษ T^T"ยัยแบมส่งสายตาอาฆาตมาให้ฉัน

    "ว้า!! หมดซะแล้ว ซูซ่ามีไอ้นี่อีกมั้ย"พระเจ้าช่วยกล้อยตากแดด

ขอบคุณสวรรค์ ในที่สุดไอ้ขนมนรกนั่นก้อหมดซักที

    "ไม่มีแล้วล่ะ เสียดายจิงๆ ไว้พรุ่งนี้นะแบม ว่าแต่จ่ายตังค์มาก่อน

จิ T^T"

    "ห๋า อะไร ต้องจ่ายด้วยหรอ -O-"

    "แหงสิ ของซื้อของขาย"เข้าทำนองของฟรีไม่มีในโลก =_=;;

ยัยแบมทำหน้ายุ่งก่อนจะจำใจล้วงกระเป๋าตังค์ออกมา

    "เท่าไหร่อ่ะ T^T"

    "40 บาท"OoO กล่องนิดเดียวทำไมมันแพงจังอ่ะ

    "คนกันเองเหลือ 10 บาทได้มั้ย -O-"อยากจะบอกว่ายัยแบมต่อ

ราคาได้น่ากลัวมาก =_=;; ยัยซูซานมองหน้ายัยแบมอย่างเหลือ

เชื่อเป็นฉันก้อคงตกอยู่ในอาการเดียวกับยัยซูซานนี่แหละ เธอต่อ

แบบกลัวเค้าจะไม่เจ๊งใช่มะ -.,-