บทที่ 14
10 บาท ก้อได้
~เบล~
"จะบ้าหรอ 10 บาทเนี่ยนะ"ซูซานพูด
"อืมๆ 10 บาทกำลังดี ^O^"ยัยแบมว่า
ซูซานครุ่นคิดอะไรบางอย่างก่อนจะหันมามองแบมอย่างปรงๆ
"เอ้า!! ก้อได้ 10ก้อ10บาท"พระเจ้าช่วยกล้วยตกท่อ ไม่เชื่อก้อ
ต้องเชื่อจาก 40 เหลือ 10 บาท บริษัทพ่อแม่เธอจะขาดทุนก้องานนี้
แหละ
แบมยื่นเหรียญ 10 ให้ซูวานที่รับมันมาแต่โดนดี ฉันละสงสัยจิงๆ
ว่าทำไมยัยซูซานถึงได้ยอมรับง่ายๆแบบนี้ แล้วสายตาของฉันก้อ
หันมองไอ้กล่องขนมกล่อนนั้น โอ้ววว...O[]O รู้แล้ว ฉันตอบคำถาม
ให้ตัวเองได้แล้วล่ะ =_= ข้างกล่องขนมอันนั้นมีป้ายราคาตัวเล็กๆ
ติวไว้ข้างๆกล่อง ราคาของมันคือ...7 บาท =_=;; พระเจ้าช่วยกล้วย
ตานี ดีนะที่ยัยแบมต่อแบบแหลกลาญ ฉันจะไม่ซื้ออะไรจากเธอ
เด็ดขาดซูซาน
เอ่อ....แต่จะว่าไป ยัยนี่ก้อยังกำไรอยู่ 3 บาทเองนะ
"อิ่มแล้ว เราไปขัดส้วมกันเถอะ"
"อ้าว แล้วไหนเมื่อกี้บอกไม่ไปไงล่ะแบม"ฉันล่ะเดาใจยัยนี่ไม่
ออกเลยจิงๆ คิดจะทำอะไรเหนื่อมนุษย์อีกล่ะสิ
"ฉันสงสารเธอน่ะสิเบล"
"สงสารฉัน ทำไมล่ะ -_-??"
"ก้อฉันอิ่มแล้ว แต่เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่หรอ ฉันก้อจะได้
พาไปหาของกินให้เธอไง"
"ในส้วมเนี่ยนะ"
"ใช่ ^O^"แล้วฉันก้อพูดอะไรไม่ออกอีกเลย เธอเห็นฉันเป็นตัว
อะไร TT()TT
บรรยากาศรอบๆตัวที่พวกเรา 3 คนกำลังยืนอยู่ ช่างน่ากลัวจิงๆ
แล้วนี่พวกนายเบสเขาจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ๊นิวเคลียร์อย่างเคร่ง
ครัดเหมือนยัยแบมรึป่าวนะ =_=
"แบม ฉันว่าเรากลับบ้านกันเถอะ ที่นี่มันน่ากลัวยังไงก้อไม่รู้ T^T"
"ใชแบม ฉันเห็นด้วยกับเบลนะ กลับกันเถอะ"
"ไม่!! มาถึงที่นี่แล้วทั้งที แล้วเธอไม่กลัวเจ๊นิวเคลียร์คนที่สั่งเรา
ให้มาขัดส้วมจะฆ่าหมกป่าหรือไงถ้าไม่ทำ"ง่ะ T_T ไอ้กลัวมันก้อ
กลัวอยู่หรอกอ่ะนะ แต่ฉันว่าถ้าให้เลือกนะ เจ๊นิวเคลียร์น่ากลัวน้อย
กว่าหลัง ร.ร นี่อีกนะ
"ถ้างั้น ไปตามพวกเบสก่อนดีมั้ย"ซูซานพูด
"ตามทำบ้าอะไรล่ะ!! เดี๋ยวพวกนั้นก้อมากันเองแหละ พวกมันก้อ
โดนลงโทษเหมือนกัน"
แล้วอยู่ๆกลิ่นของอะไรบางอย่างก้อลอยเข้าจมูกฉัน...นี่มันกลิ่น
บุหรี่นี่ O[]O
เอาแล้วไง!! ตาขวาของฉันเรื่มกระตุก ลางร้าย! มันต้องเป็นลาง
ร้ายแน่ๆ
"แบม ฉันได้กลิ่นบุหรี่น่ะ"
"อืมๆ ใช่ฉันก้อได้กลิ่นเหมือนกัน"ซูซานสนับสนุนคำพูดของฉัน
เราสองคนเริ่มขยับตัวเข้าหาตัวแบมอย่างกลัวๆ
"เราไปจากที่นี่กันเถอะ TOT"
"ไม่ทันแล้วล่ะเบล =_="