บทที่ 16
ความรู้สึก
"กรี๊ดดดดดดดดดดดด..."อะ..อ้าว ไม่ใช่ฉันหรอกหรอ ฮ่วย
"อย่ากรี๊ดดิฟะ"
"กร๊ดดดดดดดด...ยัยแบมช่วยช้ายด้วยยยยยย.." -_- ( -_-) oOo
"เบลล....ย๊ากกกกกกกกก..."
"ผัวะ พลัก ตุบ"
"แอ่ก"มาองมาแอ่กอะไรล่ะ
"เป็นมั้ง"
"เจ็บอ่ะ"
"ไปบ้านฉันนะ"อย่าคิดนานดิ
"ฉัน...ฉัน..."
"ฉันอะไรนักหนา ฉันฟังไม่รู้เรื่อง"
"ฉัน...กรี๊ดดดดดดดดดดด....ปล่อยยยย"มัวแต่อ้ำอึ้งอยู่นั่นแหละ มันตื่น
ขึ้นมาแล้ว
"อย่าเข้ามานะน้องสาวไม่งั้นพี่จะแทงนังนี่"เฮ้ย...ไอ้พวกบ้าเอ้ย..
"..."
~เบส~
"ไปเอารถมา"เสียงใครฟะ
"ปล่อย-เพื่อน-ฉัน-ซะ"
"ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอสั่งด้วยล่ะ"
"ถ้าไม่ปล่อยฉันก้อจะฆ่าแกไง ย๊ากกก"ชัดเลย เสียงนี้ ยัยแบม นางมาร
ร้ายนั่นแน่
"เฮ้ย..ไอ้เบสนั่นมันเสียงนางมารร้ายอ่ะ"ตูรู้เฟ้ยไม่ได่หูหนวก
"ไปช่วยกันเหอะว่ะ"
"เออ"
"เฮ้ย"
"ปล่อยผู้หยะ..หญิงซะOoO"ว๊ากกกกกกกคนหรือผี ผีหรือนางมาร
"อย่ามายุ่ง"
"นางมารร้ายเทอไหวป่าว"
"หวะ อ๊ากกกก.."เฮ้ย..เป็นไรไปวะ ทุกทีก้อแรงดี แต่ทำไมยัยนี่ถึงสลบไป
ล่ะเนี่ย
"แบม...เทอเปนไรไปอ่ะ"
"ชะ..ช้าน..ปวด..หัวววว.."พูดเสียงน่าเกลียดเชียว
"พาฉันไปบ้าน..ดิ.."
"หลังไหน"
"ไม่รู้"อ้าว ยัยนี่ขนาดบ้านตัวเองยังไม่รู้แล้วฉันจะรู้ไหมเนี่ย
"แล้วพวกเราจะรู้มั้ยล่ะเนี่ย"ไอ้ฟีมพูด
"76/155" บ้านเทอหรอ
"เฮ้ย..ไปบ้านเลขที่76/115...ไอ้วาอุ้มยัยเบลไปด้วย"
"เออ"
ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน ทำไมมันรู้สึกเป็นห่วงยัยแบมถึงมีเยอะขนาด
นี้นะ มันเรียกว่าอะไร ความรักหรอ ไม่ใช่มั้ง...
"เฮ้ย..ไอ้บอย นายว่าไอ้เบสมันชอบยัยแบมป่าววะ"
"อืม มันเริ่มชอบแล้วเว้ย...แต่อีกไม่นานมันจะรักยัยนั่น แล้วมันจะรู้สึกเอง
ว่ามันคิดยังไงกับยัยนั่น"
"เออ"
"ตอนนี้น่ะ..ทั้งสองคนโดนเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนกัน"
"อืม มันคงทำให้ไอ้เบสรู้สึกเร็วกว่านี้"