~ณ บ้านของแบม~

“โห OoO บ้านใหญ่จังเลยวะ” ไอ้ฟีมพูด

“แต่มันก็ใหญ่น้อยกว่าบ้านฉันแล้วกัน”ผมบอก

“เออ!! ไอ้คุณชาย” เฮอะ ชอบกระแนะกระแหนกันจังเลยไอ้พวกนี้

“เฮ้ย!!! จะเข้าบ้านยัยนี่กันได้ยังเนี่ย ฉันหนักนะเว้ย”ไอ้วาพูด

“แหม ไอ้วา ไอ้เบสมันไม่เห็นจะบ่น”พอไอ้ฟีมพูดจบ ผมแทบทรุด ว๊ากกก!!!! -O- ตัวหนักชิบ

“ขอ.......”เสียงที่น่าจะหลับไปแล้วพูดขึ้นมา

“ขออะไร....เธอจะเอาอะไร!!!!!”ไอ้บอยที่เงียบไปนานพูดขึ้นมา

“ขอ.....”

“หนักชิบ”เออ ตูก็หนักเหมือนกัน

“ขอ....ปาร์ตี้”

“OoO!!!!!!”ขอปาร์ตี้เนี่ยนะ

“เร็วๆ.....”

“โว้ยยยยยยยยย!!!!! เปิดประตูดิวะ” น่านไง เจ้าเข้าแล้ว 

“ครืด ครืด (ไม่ใช่เสียงฟ้าร้องแต่อย่างใด) ”

ในบ้านของแบม

~แบม~

รู้สีกปวดหัวจังเลย แอ่ก!! ใครมานั่งตรงที่ฉันนอนวะ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“แบม...-O-”โหยหวนจังอ่ะ T^T

“...”ฉันไม่ตอบ

“เอ๊ะ!!” เอ๊ะ ไรหว่า อยากรู้ อูย! เวียนหัว

“ปาร์ตี้นี่ ว้าว โอเย ฉันจะได้กินปาร์ตี้แล้ว (ฟีมเกิดอาการหลงปาร์ตี้ขึ้นมากระทันหัน : ผู้แต่ง)” กรี๊ดดดดดดดดดดปาร์ตี้ ลูกรักมาหาแม่มามะ

“ปาร์ตี้.......เอาปาร์ตี้มาให้ฉัน..-O-”

“OoO” เหตุที่ทุกคนตกใจคือ ฉันที่สุดขึ้นมา แล้วทรุดลงอย่างรวดเร็ว

“โอ๊ะโอ พลั่ก” ทำไมโลกมันหมุดเร็วขนาดนี้ ใครก็ได้หยุดโลกที

“เฮ้ย!! เธอเป็นนางมารนะ มาซบไหล่ฉันทำไม!!!” โลกมันหมุนเองนะ ฉันไม่ได่หมุน ใครก็ได้ช่วยที ช้านปวดหัว

“555+” T^T ขำไรกันวะ

“ว้าย!! คุณหนูทำไมเป็นอย่างงี้คะเนี่ย” ใครหอนอ่ะ ขนลุกนะ

“แม่.....”

“ป้าเองค่ะ ป้าจัสมิน” ป้าจัสมินหรอ

“ป้าจัส -O- แบมปวดหัวค่ะ”

“แล้วทำไมไปนอนซบไหล่ หนุ่มหล่อคนนั้นทำไมคะ” หนุ่มหล่อ เอื่อก!!! หล่อตรงไหนอ่ะ O_O หน้าอย่างกับประกระดี่อ่ะนะป้าจัส (ดูมันคิด -*-;; : ผู้แต่ง)

“เอ่อ...ช่วยอะไรป้าหน่อยนะคะ -O-”

“...ว่ามาเลยคับ” เสียงกอลิล่าพูดขึ้น

“แล้วชื่ออะไรกันคะเนี่ย”

“ผมชื่อ ฟีมคับ” ไอ้หัวเหลือง

“บอย คับ”

“ชื่อเบส” !!!

“ผม วา คับ”

“จ้า ป้าชื่อ จัสมินนะ”

“คับ”

“งั้น คุณเบส...ช่วยอุ้มคุณหนูคนนั้นไปไว้ที่ห้องหน่อยนะคะ” ใครจะอุ้มฉัน

“เพื่อนของคุณหนู...อืม...คุณวาช่วยเดินตามป้ามาค่ะ”

~เบส~

“คุณวามาทางนี้ค่ะ ห้องที่ไม่ได้ติดชื่อที่ประตูค่ะ ห้องนั้นแหละค่ะ”

“คับ คุณป้า”

“คุณเบส ทางนี้ค่ะ เดินตรงไปทางนั้นนะค่ะ แล้วจะเจอกับประตูที่เขียนว่า ลูกสาวแก๊งมังกรดำ ค่ะ นั่นแหละะห้องคุณหนู”

“โห O^O ห้องคนหรือรังหนูวะ มีแต่ถุงขนม” แหยะ แกรบๆ ไม่ต้องตกใจไม่ใช่เสียงผมที่หยิบขนมขึ้นมากิน แต่....เสียงเท้าของผม ที่ผมใช้เขี่ยถุงขนม (ดูมันทำ : ผู้แต่ง)  

“หิว..”

“-O-;;;”

“ซักครู่ค่ะ คุณหนู” แล้วผม ก็ประเคนยัยนี้ไปไว้ที่เตียง

ตุบ!! ผวัะ!! 

ผมโยนยัยนี่ไปที่เตียง แล้วยังมีแรงมาเตะผมอีก T^T

“ออกไป...-O-”

“เฮอะ!! ฉันไม่อยู่หรอก..ไอ้ห้องรกๆแบบนี้อ่ะ”

“เดี๋ยว...”

“อะไรของเธอ..”

“ไปเอาโอโจ้มาให้หน่อย”

“-*-” ยัยบ้าเอ๊ย!!

“เดี๊ยว...อย่าเพิ่ง.......” ฮ่วย

“อะไรอีกวะ!!!”

“ปิดประตูด้วย”

“เออ!!”

ห้องครัว

“ป้าคับ...”

“คะ...”

“ขอ..โอโจ้กล่องคับ”

“จ้า...”

“เอ่อ...ผมขอถามอะไรหน่อยนคับ”

“หลายหน่อยก็ได้ค่ะ” -*-

“คับ...ทำไมแบมถึงชอบการทะเลาะวิวาทคับ”

“พ่อแม่ของคุณหนูเป็นยากูซ่าค่ะเมื่อเธอเกิดมาคุณพ่อคุณแม่ของคุณหนูจึงส่งเรียนศิลปะป้องกันตัวต่างๆน่ะค่ะ แล้วตัวของคุณผู้ชายก็สอนกันเตะต่อยให้อีกด้วยค่ะ จะได้ใช้ป้องกันตัวตอนที่คุณหนูโดนทำร้ายค่ะ”

“คับ...แล้วชื่อแก๊งอะไรหรอคับ”

“แก๊ง...มังกรดำค่ะ แก๊งนี่ดังมากในญี่ปุ่น เป็นแก๊งที่มีอำนาจมากที่สุดเลยล่ะค่ะ”

“แล้วมีคนจ้องจะทำลายบ้างมั้ยคับ”

“มีค่ะเยอะแยะเลย แต่จุดอ่อนไม่ใช่คุณหนูค่ะ เพราะอย่างที่รู้ๆกัน คุณหนูไม่ยอมให้ตัวเองโดนทำร้ายหรอกค่ะ”

“คับ...”

“แฮ่กๆๆ”

“เกิดอะไรขึ้นคะ”

“ใครก็ไม่รู้อ่ะคับ....ถือปืนมากับบอดิการ์ด!!!!”

“O[]o!!!” หน้าพวกผม!!!!!

“ซวยแล้วไง O[]o ”