(ฉบับขำๆจร้า)
ตอน ศึกส้มตำ
ความหล่อไม่ยั่งยืนเสมอไป ความจริงในโลกสิยั่งยืนกว่า ความจริงที่ว่า ใครหล่อ มันเป็นสิ่งที่เลือกไม่ได้
และความจริงอีกเรื่องที่ว่า คนมันหล่อจะให้ทำงั๊ยย ?
เฮ้ แฮร์รี่ รอนพูดขึ้น ตอนที่พวกเขาอยู่ในห้องน้ำนักกีฬา พวกเขาเสร็จจากซ้อมควิกดิช จึงมาอาบน้ำชำระร่างกาย
มีอะไรหรอ แฮร์รี่ถาม พลางค้นหาของบางอย่างในกระเป๋า
นายใช้โฟมอะไร หน้าถึงได้ใสจริงๆ รอนพูดอย่างอิจฉา
ตอนแรกก็ใช้ คลีน แอนด์ เครีย หรอกนะ แต่บังเอิญวันนั้นหมดเลยใช้ สบู่ด๊อกเตอร์สมชาย ของเฟร็ด ใช้ดีเลยล่ะ แต่ฉันว่า ของ พอร์น ก็ดีนะ
แล้วนายใช้อะไรล่ะ รอนถามซ้ำ มองแฮร์รี่ที่กำลังคุ้ยหาของในกระเป๋า
ฉันใช้ สบู่เดทตอลล์
เฮ้ย จะบ้าหรอไง หน้าพังพอดีสิ รอนร้องอย่างตกใจ
นี้ล่ะเคล็ดลับของความหล่อ มันจะขจัดทุกสิ่งสกปรกบนหน้านายนะ แฮร์รี่พูดอย่างภาคภูมิใจ
ฉันกลับไปใช้ สบู่แม่กวนอิม เหมือนเดิมดีกว่า รอนพึมพัม เขาเดินไปแต่งตัวข้างหลังแฮร์รี่
เจอแล้วไง ยาสีฟันดอกบัวคู่
อะไรนะ? รอนหันมามองแฮร์รี่อย่างสงสัย
ไม่ใช่ยาสีฟันๆๆ ตราดอกบัวคู่ แฮร์รี่ ชูมันขึ้นมาให้รอนเห็น
หรอ แล้วทำไมล่ะ รอนถาม
โห้ๆๆ เนียนนะของดี มันจะทำให้ฟันขาวนะเนี่ย แฮร์รี่บีบฝาออกแล้วบีบใส้ออกมา มันเป็นสีดำน้ำตาลขุ่นๆ
เฮ้ย แฮร์รี่ เน่าแล้วน่ะ มันเน่าแล้ว รอนบอก แฮร์รี่ไม่สนใจ เขาบีบใส่แปรงสีฟัน และจัดการแปรงอย่างสะใจ
เชื่อเลยแฮร์รี่ นายนี้หล่อมาได้ยังไงนะ รอนพูดพลางเอาสารส้มถูรักแร้
เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จก็เข้ามาทานอาหารกลางวันที่ห้องโถงใหญ่ เฮอร์ไมโอนี่นั่งอยู่ก่อนแล้ว เธอโบกมือเรียกพวกเขาให้มานั่งที่ว่างใกล้เธอ
นานจัง ฉันคิดว่าเธอจะไม่มาแล้ว เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้น เธอดันชาม แกงส้มไปทางรอน
อะไรเนี่ย รอนว่าพลางใช้ช้อนคนในชามแกงส้ม
แกงส้ม ปลาช่อน อร่อยนะ กินดู เฮอร์ไมโอนี่แนะ
อะไรอ่ะ อ่อ ใช่ๆ กะปิ ด้วย หอมเชียว
แล้วนี้ล่ะ แฮร์รี่ชี้อีกชามที่ตั่งอยู่ข้างๆเขา มันเป็นแกงสีออกเขียวขุ่น
แกงเขียวหวาน นี้กินกับเส้นๆนี่สิเฮอร์ไมโอนี่บอก อร่อยมากเลยนะ จริงๆ แฮร์รี่และรอน ชิมที่ละนิดทีละหน่อย ก่อนที่จะยึดเป็นของตัวเองไปทั้งชามใหญ่
นี่ นายตักมากไปแล้วนะ " แฮร์รี่ว่าเมื่อรอน เอื้อมมาจ่วงแกงเขียวหวานของเขา
มันไม่หมดหรอกน่า ทีนายยังกินแกงส้มไปตั้งเยอะเลยรอนบ่น ผักกระเฉดแล้บออกมาจากปาก
ระหว่างที่ แฮร์รี่กับรอน ยื้อแย้งน้ำแกงอยู่นั้น มัลฟอยก็ถือจานส้มตำมาเฉียดหัวพวกเขาทั้งสอง
ยังกับเด็กเลยนะ ดูนี้ซะก่อนมัลฟอยร่อนจานส้มตำมาข้างหน้าพวกเขา คงเป็นแค่บ้านสิริธิรินเท่านั้นแหละที่จะได้กิน
มัลฟอยยิ้มสะใจกับสีหน้าของรอน ที่แสดงถึงความอิจฉา แฮร์รี่ แอบจ่วงเส้นมะละกอในจานส้มตำมากิน โดยที่มัลฟอยไม่ทันตั้งตัว
เฮ้ พอตเตอร์มัลฟอยร้องแว๊ด รอนหัวเราะอย่างสะใจที่แฮร์รี่แอบจกส้มตำมากินได้ แฮร์รี่รีบจัดมันเข้าปากทันที และดืมด่ำกับ รสชาติแซบๆที่ไม่เคยลิ้มลอง รอนทำท่าจะแย่งจานมาจากมัลฟอย สเนปก็เดินมาพอดี
ทำอะไร พอตเตอร์ วิสลีย์สเนปถามเสียงดุ แฮร์รี่รีบกลืนส้มตำอย่างรวดเร็ว รอนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อย่างเคย
เขาฮะ เขาจะแย่งจานส้มตำไปจากผมมัลฟอยฟ้อง
กล้าดียังไง รู้ไหมข้าวเหนียวจะหมดแล้ว ถ้าไม่มีส้มตำแล้วจะกินยังไงสเนปตวาดใส่แฮร์รี่
แต่ยังเหลือลาบอีกนี้ค่ะเฮอร์ไมโอนี่แย้ง ยังมีลาบอีกตั้งเยอะ โต๊ะเรายังไม่ได้เลยนะค่ะ
อยากกินก็ไปหาเอาเองสิ ทำไมฉันต้องมาประเคนให้เธอด้วย ฮึ
สเนปสวนกลับ ทำเอาเฮอร์ไมโอนี่จ๋อย
จังหวะนี้ ศ.ดับเบิลดอร์ เดินมาพอดี เขาก้าวมาหากลุ่มแฮร์รี่
มีอะไรกันหรือศ.ดับเบิลดอร์ถามเสียงร่าเริง
อ่อ ไม่ครับไม่มีอะไร สเนปตอบเสียงใส อย่างข่มใจเต็มที่
โอ้มิสเตอร์มัลฟอย ส้มตำใช่ไหม คงไม่ว่าอะไรถ้าฉันจะชิมมันนิดๆหน่อยๆนะไม่พูดพร่ำทำเพลง ศ.ดับเบิลดอร์จัดการ จกส้มตำกินอย่างหน้าตาเฉย มัลฟอยยืนเอ๋อด้วยความงุนงง
อ้าวแฮร์รี่โต๊ะเธอยังไม่ได้ลาบนี้เขาตบมือสองครั้ง ลาบหมูเด้งๆจานใหญ่ก็โผล่มาเต็มโต๊ะ รอนหันไปจกกินอย่างไม่สนใจใคร ศ.ดับเบิลดอร์ยิ้มอย่างร่าเริง
ไปเถอะ เซเวอร์รัส ผมมี ปลาร้าบอง ที่อยากให้คุณชิมด้วย
สเนปพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะเดินตามเขาไป แต่ยังไม่วายหันมามองแฮร์รี่ด้วยหางตา มัลฟอยยืนนิ่งซักครู่ก่อนจะมองจานส้มตำของเขาที่เหลืออยู่น้อยนิด
ฉันคิดถูกหรือผิด ที่เดินมาทางนายเนี่ย พอตเตอร์ " มัลฟอยพึมพัมก่อนจะวิ่งกลับไปโต๊ะบ้านตนเอง
เม้นหน่อยน้าคร้า
Arin Talk
"นายเป็นใคร!?"ฉันถาม
"เอ่อ..ผม.ผม"โว้ยยยยย~ อ้ำอึ้งอยู่ได้=O=^ คนยิ่งเพลียๆอยู่ ถ้าคุณย่าๆม่เรียกฉันมาละก็ ฉันไม่ลุกจากเตียงหรอก!!
"ผมอะไร?"
"ผม......ชื่อ..ไอกิ."ไอกิ???
"เออ ก็แค่เนี้ยะ! ตามฉันมา"
"ยัยแก่เอ้ย บ่นจัง.."ว่าไงนะ พึมพำอะไรนะยะ คิดว่าไม่ได้ยินเรอะ- -^
"ว่าไงนะ??"
"ป่าวค้าบบบบ~"555+ สยบฉันจนได้นะยะ
ผัวะ! ฉันเปิดประตูอย่างแรงเพราะหงุดหงิดที่คุณย่าเรียกมาตอนกำลังสบาย- -*
"มีอะไรหรอคะ คุณย่า?"ฉันถามคุณย่าพลางเสกโกโก้ร้อนๆแก้วหนึ่งออกมา
"หลาน...หลานเป็น."เอ้า คุณย่าติดโรคอ้ำอึ้งมาจากหมอนี่หรอคะ-*-
"อะไรคะ?"
"หลานเป็น....ผู้ดำรงตำแหน่งต่อจากท่านอัลลีน!!!!"หา คุณย่าพูดผิดพูดใหม่ได้นะคะOoO
"ว่าไงนะคะ!? คุณย่าจะไปรู้ได้ยังไง"ฉันพูดแล้วทำใจเย็นแล้วชิมโกโก้
พรวดดด! รสยังกะกาแฟ>O< สงสัยตะกี้ฟังคุณย่าบอกว่าฉันเป็นผู้ดำรงตำแหน่งต่อจากท่านอัลลีนเลยเสกผิดไปหน่อย= =;;
"ย่าสงสัยว่าทำไมมนต์ง่ายๆของหลานถึงไล่นกฟินิกซ์ทั้งฝูงขนาดนั้นไปได้ เลยให้ทวดเขาลองทำนายไงละ"
"เรื่องนั้นหนูก็สงสัยแต่ว่า.."
"ถ้าหลานต้องรักษาหมู่บ้านอินรีเวียไว้โดยแลกกับชีวิต...หลานยอมมั้ย?"
"คุณย่า...?"
"วิธีที่จะรักษาหมู่บ้านอินรีเวียและทำให้พวกแม่มดดำนอกอาณาเขตสลายไปคือการเอาตำราThe Last Lifeมาใช้ แต่หากใช้มนต์ที่รักษาหมู่บ้านและต่อสู้กับพวกนั้น...ถ้าสำเร็จหลานจะต้องตายไป..แถมยังอยู่เขาแอสรีนอีก หลานยอมมั้ย"คุณย่าถามเสียงสั่น
"เอ่อ..หลาน"
"หลานจะทำค่ะ!"
พอฉันพูดคำนั้นจบคุณย่าดูท่าจะตกใจมากแต่ก็บอกต่อว่า
"หลานระวังตัวด้วยนะ และข้างหลังหลานนั่นคือเพื่อนร่วมเดินทางหนู ย่าเรียกเขามาเอง..สาเหตุคือเขามีพลังเท่าเทียมกับท่านอัลลีนเหมือนหลาน...ขากลับหลานใช้ตำราเล่มนั้นกลับนะ รักษาตัวด้วย...."คุณย่าพูดจบก็ร้องไห้ทันที ฉันไม่ชอบให้คุณย่าเป็นแบบนี้เลย.. แต่ว่าเพื่อนหมู่บ้าน...
ฉันถอนหายใจแล้วตอบอย่างมั่นใจว่า"ค่ะ!"
Iki Talk
สวัสดี ผมชื่อไอกิ ส่วนน้องสาวผมชื่อไฮริน ผมอยู่ร.ร.เทโต เป็นคนญี่ปุ่นอ่าคับ= =ชีวิตผมอยู่แบบสบายๆมาตลอด จนกระทั่งเช้านี้....
ผมกำลังจะแปรงฟัน ผมหยิบแปรงแล้ว กำลังจะหยิบยา แต่อยู่ดีๆ ยาก็ลอยมาหาผมครับ!!!
ยังครับ! ยังไม่พอToT ยาเปิดฝาเองและใส่ยาลงบนขนแปรงโดยไม่ต้องมีใครบีบ!!
อ๊ากกกกกก~ ใครแกล้งโพ้มมมมมมมมมมมมมT[]T
กว่าผมจะตั้งสติได้ว่านี่มัน What time is it เล่นเอาไฮรินเคาะประตูห้องน้ำเรียกผมลงไปกินข้าวจนมือแดงเลยเหะ ส่วนแม่ผม..ไม่ต้องพูดถึง ด่าผมซะเปิดเปิงเลยครับY Y นี่มันอะไรเนี่ย!?
ขณะที่ผมกำลังเดินไปร.ร.ก็มีฟองสีรุ้งใหญ่มากลอยมาหาผม ผมที่มัวแต่อึ้งรอบที่3ของวันก็เข้าไปอยู่ในฟอง และฟองก็แตกทันที!
ผมหน้าขาวไปหมด กว่าจะรู้สึกตีวก็มาอยู่ในที่ๆไม่คุ้นตาซะแล้ว
"นายเป็นใคร!?"เสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นทางด้านหลังผม...
เฮือก! ผมจะเจออะไรอีกละเนี่ย!?T^T
Arin Talk
ดีค่ะ ฉันชื่อเอรีน เป็นแม่มดขาว อยู่หมู่บ้านอินรีเวีย ซึ่งหมู่บ้านนี้สร้างขึ้นโดยสามพี่น้องตระกูลอาคีรัส แม่มดดำและพ่อมดดำที่เกลียดชังเวทย์ดำ จึงได้สร้างหมูบ้านนี้ไว้เพื่อแม่มดดำที่เกลียดเวทย์ดำ
ตอนนี้ฉันกำลังขี่ไม้กวาดจะไปซื้อขานกฟินิกซ์ให้แม่ปรุงยาล่องหนให้กับลูกค้าที่สั่งไว้ บ้านฉันเปิดร้านเล็กๆคอยทำยาขายให้ลูกค้า ที่จริงฉันไม่อยากเสียลูกกวาดอาทิตย์กับแค่ขานกหรอกนะ แต่สาเหตุที่ฉันต้องไปซื้อขานก แทนที่จะเสกออกมาแทน เพราะขานกฟินิกซ์เป็นขานกที่หายากที่สุดในอาณาเขตของแม่มดขาว เพราะนกฟินิกซ์เป็นสัตว์เลี้ยงของเหล่าแม่มดดำ และสองฝ่ายก็สู้อย่างดุเดือดมานานแล้วด้วย จนท่านอัลลีนมาผลึกพลังไว้นั่นแหละ อีกอย่างที่หมู่บ้านนี่มีแท่นบูชาของท่านอัลลีนด้วย และนกฟินิกซ์ก็ไม่ค่อยจะปรากฏตัวให้แม่มดขาวเห็นหรอก มีแต่ก่อนที่สองฝ่ายจะตัดขาดความเป็นมิตรกัน เพราะเจ้านกฟินิกซ์ยุแหย่นี่แหละ แต่ว่า..ฝูงนกพวกนั้นนกอะไรกัน??
พอฉันมองใกล้ๆก็ต้องอึ้งค่ะO.O นกพวกนั้นคือนกฟินิกซ์!!!
ขณะที่ทุกคนตะลึงกับนกฟินิกซ์อยู่ นกพวกนั้นก็พ่นไฟใส่หมู่บ้าน!!
"หมู่บ้าน!!!"ฉันเผลอตะโกนออกไปแม่มดคนหนึ่งที่อยูบนหลังนกฟินิกซ์ที่น่าจะเป็นหัวหน้าของพวกมันสังเกต มิน่าล่ะ ฉันถึงเห็นอะไรแวบๆบนหลังนกฟินิกซ์ตัวนั้น
อ๊ะ!! นั่นมัน...อิสลู! แม่มดดำที่เพิ่งย้ายเข้ามาหมู่บ้านนี้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่!!!
ฉันไม่รู้จะทำยังไงเพื่อรักษาหมู่บ้านไม่ให้ไหม้ไฟจนนึกถึงสิ่งหนึ่ง...
ลูกแก้วเวทมนตร์!!
ฉันไม่รอช้าที่จะหยิบมันออกมาและท่องคาถาที่แปลว่าหายไปอยู่ในที่อาศัยของเขาอย่างรวดเร็ว
"อัร์ลติส ลอร์!"
ได้ผล! เจ้านกพวกนั้นหายไปทันทีที่ฉันท่องมนต์จบ แต่ทำไมกัน ทั้งที่มนต์ที่ฉันท่องมันทั้งสั้นและง่ายเป็นบทเริ่มต้นของการเรียนคาถาเลย น่าจะทำอะไรนกพวกนั้นไม่ได้นี่(แต่ก็ยังใช้=_=) อีกอย่างอิสลูต้องการอะไรกัน?
แต่แล้ว...ฉันก็ล้มลงอย่างเหนื่อยอ่อน และหมดสติไปในที่สุด....
ณ ดินแดนอันแสนไกลโพ้น ใครจะรู้ว่านกฟินิกซ์จะอันตรายเพียงใด เพราะเหตุการ์ณเมื่อ7,000ปีก่อน....
'นานมาแล้ว แม่มดนั้นมี 2 ฝ่ายคือ แม่มดขาว และ แม่มดดำ ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างดุเดือดมาหลายพันปี จนกระทั่ง แม่มดขาวตนหนึ่งที่ชื่อว่า อัลลีน จอมเวทย์ขาวผู้มีศัตรูเป็นแม่มดดำ คัสลีน จอมเวทย์ดำซึ่งเป็นพี่ของอัลลีนนั้น ได้ผลึกพลังมหาศาลของเหล่าแม่มดดำให้หลับใหลไปตลอดกาล'
นี่เป็นเพียงตำนานเมื่อ7,000ปีก่อน และท่านอัลลีนก็ได้เสียไปแล้วเนื่องจากเหตุการ์ณครั้งนั้น ท่านต้องใช้พลังมากมายเพื่อหยุดยั้งเหล่าแม่มดดำจนป่วยหนักและเสียไป เหลือไว้เพียงแท่นบูชาของท่าน จนกระทั่งวันหนึ่งซึ่งหากนับจากเหตุการ์ณนั้นก็ผ่านมา7,348ปี...
แม่มดตนหนึ่งซึ่งเป็นแม่มดดำ ได้ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงๆหนึ่งที่พูดไว้ว่า
'ข้าคือราชาฟินิกซ์ เจ้าจงตื่นขึ้นมาเสีย และทำลายเหล่าแม่มดขาวซะ โดยเริ่มจากหมู่บ้าน อินรีเวีย เพราะเมืองนี้มีแท่นบูชาของอัลลีนอยู่ หากทำลายแท่นนั่นได้ แม่มดขาวทั้งหลายจะไม่มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ'
แม่มดดำตนนั้นมีชื่อว่า อิสลู เมื่อเธอตื่นขึ้นมา เธอก็พบนกฟินิกซ์ที่ชื่อว่า อัสท์ สัตว์เลี้ยงเธอยืนอยู่ เธอสงสัยว่าใครเป็นคนปลุกเธอ คงจะเป็นแต่อัสท์เท่านั้น หรือว่าอัสท์คือราชาฟินิกซ์!?
/1
