ฮ้าวววว~q=O=p ฉันลุกขึ้นบิดขี้เกียจ ในที่สุดก็วันเสาร์ วันหยุดซะที!!
''โอริ ตื่นๆ><''ฉันปลุกโอริ
''ฮ้าวววว อะไรเนี่ย.. เช้าแล้วหรอ=O=''หาวทีอ้าปากหวอพอให้แมลงวันเข้าไปทำรังเลยนะยะ- -*
''ไปเที่ยวกันดิ วันนี้วันหยุด เบื่อๆ บ้านก็ไม่มีใครอยู่นี่นา''
''เอ้อ ก็ดีนะ งั้นแกไปอาบน้ำก่อนละกัน''
''อืม''ฉันตอบพลางเดินไปห้องน้ำ
5นาทีต่อมาฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ
''เสร็จแล้ว โอริ เข้าไปอาบน้ำเลย''
''อื้ม''โอริที่เลือกเสื้อผ้าอยู่หันมาบอกฉัน จริงสินะ วันนี้ใส่ชุดอะไรไปเที่ยวดีล่ะ
ฉันกวาดตามองไปรอบๆตู้ฉัน โอริใส่กางเกงขาสั้นยีนส์กับเสื้อแขนสั้นสีเหลืองอ่อนๆจ๊าบๆและใส่ทับด้วยเสื้อกั๊กสั้นๆแขนกุดสีเทาเข้ม ส่วนรองเท้าก็ผ้าใบ ทั้งหมดนี้เสื้อผ้าฉันเองแหละ=_= ยัยนี่เมื่อวานลืมเอาเสื้อผ้าจากบ้านตัวเองมา ฉันเลยต้องให้ยืมใส่ โอริใส่แบบสาวมั่น งั้นฉันใส่แบบสาวหวานดีกว่า อิอิ^-^
5นาทีต่อมาโอริก็เดินออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งก็เป็นเวลาที่ฉันแต่งตัวเสร็จแล้ว ฉันใส่กระโปรงสั้นสีขาว เสื้อแขนสั้น(แบบแนบแขน)คอเต่าสีชมพูและทัพด้วยเสื้อกั๊กสั้นๆสีขาวของฉันอีกหนึ่งตัว ต่อด้วยรองเท้าบู๊ทสั้นสีชมพูที่มีโบว์ไม่เล็กไม่ใหญ่ติดอยู่ข้างๆรองเท้า อิอิ><
พอโอริแต่งตัวเสร็จ เราตกลงกันว่าจะไปเซ็นทรัลพระราม2 เพราะเป็นแหล่งเที่ยวที่ฉันกับโอริไปทุกครั้ง>_< เรานั่งแท็กซี่ไป ประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึง เราเดินช็อปไปเรื่อยๆ จนไปเจอกับ.....
ผู้ชายที่กดกริ่งหน้าบ้านฉัน เพราะเข้าบ้านผิด คาตาโอะ มาซาฮิโระ!!!
''อ้ายยยย>///< มาซาฮิโระคุงมาเที่ยวที่นี่ด้วยล่ะ ทำไงดีๆๆๆๆ อุ๊ย เค้ามองมาทางนี้แล้ว กรี๊ดดด''บ้าไปแล้ว เพื่อนฉัน- -* มาซาฮิโระเดินมาทางพวกฉันและทัทายฉันกับโอริ
''สวัสดีครับ ผมคาตาโอะ มาซาฮิโระ คุณสองคนล่ะครับ''เอ๊ะ ไม่ต้องบอกชื่อก็รู้อยู่แล้วว้อยยย-_-^ ทั้งร.ร.รู้ชื่อแกแล้ว แถมอยากบอกว่ารู้สึกไม่ถูกชะตากับนายเล้ยยย
''เอ่อ มาริโนตะ ซาโอริค่ะ^///^''โอริทักทายชื่อตัวเอง เหอๆ อย่างว่า สเป็คยัยนี่เลยล่ะ ตานี่น่ะ..
''ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ผมจะไม่พูดครับแล้วนะ ถือว่ารู้จักกันแล้ว แล้วเธอล่ะ ชื่ออะไรหรอ''เค้าหันมาถามฉัน ถามหาแพะไรเนี่ย= =
''มิราอิ โนเอล''ฉันตอบห้วนๆ
''ดีๆสิ-*- ตอบน้ำเสียงที่มันเต็มใจอยากตอบหน่อยได้มั้ย''คุณผู้อ่านทายสิคะ ใครพูด ใคร!! คงคิดกันว่าเป็นโอริ แต่ไม่ใช่ค่ะ คำพูดนี้หลุดออกมาจากปากของผู้ชายที่ชื่อมาซาฮิโระ!หนอย รู้จักไม่ถึง1นาที กล้าพูดแบบนี้กับฉันแล้ว ถึงบอกไงคะ ว่ารู้สึกไม่ถูกชะตากับหมอนี่เอาซะเลย!!
''ก็ฉันไม่อยากตอบ''น้ำเสียงฉันห้วนเช่นเคย ดูท่าเขาก็คงเริ่มฉุนแล้วละ ดี! คิดว่าหน้าตาดีแล้วผู้หญิงจะพูดดีๆทุกคนรึไง
''นี่ ฉันอยากคุยกับเธอดีๆนะ ทำไมต้องทำให้ฉันฉุนด้วย!!!''เขาขึ้นเสียงใส่ฉัน เหอะ แต่ฉันทายไม่ผิดเลย หมอนี่ฉุนจริงๆด้วย ยังไงต่อให้เขาโมโหฉันก็ไม่กลัว
''ก็ฉันไม่ชอบนาย มีอะไรมั้ย-*-''ฉันถึงทำให้นายฉุนไง คิก
''มี! ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอเลยนะ''
''ก็เจอแล้วนี่ ฉันไง''ฉันตอบน้ำเสียงกวนๆ หน้าหมอนี่เวลาโกรธดูน่ากลัวสำหรับคนอื่นก็จริง แต่ฉันน่ะหรอ เหอะ ชิวๆ- -
เขาทำท่าจะแรพใส่ฉันอีก ไม่ใช่พ่อนะยะ- -^ ว่าแล้วฉันก็ปล่อยให้หมอนั่นพูดไปคนเดียว ฉันหันหลังเดินไปที่หน้าห้างเพื่อเรียกแท็กซี่ เริ่มเย็นแล้วนี่ กลับบ้านดีกว่า
''โอริ ไปเถอะ อยู่กับหมอนี่นานๆเดี๋ยวติดเชื้อประสาท''ฉันหลอกด่าหมอนี่ สะใจชะมัด อิอิ
''เฮ้ย ทำไมแกพูดแบบนั้นวะ รู้มั้ย คุณมาซาฮิ ร...''ฉันไม่รอยัยนี่พูดจบ กระชากมันไปขึ้นแท็กซี่เพื่อกลับบ้าน พอรถออก ยัยนี่วีนใหญ่ แต่ฉันไม่สนหรอก นึกสะใจกับตา มาซะ-ฮีโร่(ล้อเลียนชื่อมัน 55) ตลอดทางกลับบ้าน