''นี่!! โนเอล แกทำแบบนั้นกับมาซาฮิโระได้ไงอ่ะ>O< ฉันไม่ยอมนะ แกต้อง...บลาๆๆ''
ฉันฟังโอริบ่นมาตั้งแต่ออกจากบ้านจนเกือบจะถึงร.ร. เฮ้อ~ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากญาติดีกับเขาหรอกนะ-0- แต่มัน..ไม่รู้สิ เจอครั้งแรกรู้สึกไม่ถูกชะตาเอาซะเลย
''ฟังอยู่รึเปล่า! โนเอ...''
''หนวกหูเฟ้ยยยยยยยยยยยยยยยย''ฉันพูดแทรกเข้าไป มันรำคาญง่ะ- -+ อ๊ะ! ถึงร.ร.แล้วๆ
ฉันลากโอริเค้าร.ร.แล้วขึ้นไปบนห้องเอากระเป๋าไปเก็บ อยู่ดีๆ สีหน้าโอริก็เปลี่ยนไปและ....
''โนเอลจ๋า><''นั่นไง- - มาแล้ว
''อะไร''
''คือว่า..ตะกี้ขอโทษนะ ที่จริงแล้ว ฉันผิดเองอ่ะ...''เหอะๆ
''จะขอลอกการบ้านก็ไม่ต้องพูดยืดยาว เสียดายน้ำลาย-*-''ฉันพูดแล้วส่งสมุดการบ้านฉันให้โอริ อย่างนี้ทุกทีอ่ะ=_= ถึงร.ร.ทีไรมาไม้นี้เลย
''แฮะๆๆ^^;; ขอบใจ''
''ทำไมเมื่อวานไม่ลอกอ่ะ''
''ขี้เกียจ''
เป็นคำตอบที่น่าชื่นชมมาก=O=
อ๊อดดดดดด!!
เสียงเรียกน.ร.เข้าแถวดังขึ้น เซ็ง= = เข้าแถวอีกแล้วหรอเนี่ย ทีหลังมาสายหลังเข้าแถวคงดีเหมือนกัน...
พอเข้าแถวเสร็จ วิชาแรกของห้องฉันคือ....
ภาษา...ญี่ปุ่น= =
''นักเรียนลองเอาฮิรางานะกับ........''ครูให้โจทย์ยืดยาว ให้ตายเถอะ ขออย่าให้มีการบ้านเลยนะ..
''สุดท้ายครูให้ทำรายงานนะ อยู่ที่หน้า56''อ้าว ในหนังสือมีแล้วให้เด็กลอกทำป๊อกอ่ะไรคะ ครูขา-*-
วิชาต่อไป เป็นวิชาคณิตศาตร์...
''วันนี้ครูจะให้ดูผลงานของนักเรียนคนนึง เขาทำได้ดีมากนะ ค่อยๆส่งไปล่ะ แบ่งกันดู อย่าให้ยับนะ''
พอกระดาษรายงานมาถึงฉัน โอ้โห อึ้งค่ะO_O ทำได้เก่งมากเลยอ่ะ ไหนๆ ดูชื่อคนทำหน่อย..
คาตาโอะ มาซาฮิโระ.....
รายงานแผ่นนี้โคตรห่วยเลย-_-^
ฉันส่งไปให้คนข้างหน้า แต่ว่า...เหมือนมีลางว่าวันนี้ฉันต้องเจอเขาที่ร.ร.แน่ๆ
พอถึงช่วงพักกลางวัน ฉันไปกินกับโอริที่โรงอาหารแล้วก็....
ลางสังหรณ์ฉันช่างแม่นยำจริงๆT^T แต่ช่วยแม่นในทางที่ดีหน่อยเซ่!!!
เค้านั่งกินข้าวกับเพื่อนของเขาอยู่!!
''โนเอลๆ ไปกินข้าวกับมาซาฮิโระกัน ปะๆ''
''เฮ้ย!''ยัยนี่ไม่รอให้ฉันปฏิเสธ ลากไปโต๊ะกินข้าวของอีตามาซาฮิโระทันที ชิ!! จำไว้เลยนะ ยัยเพื่อนบ้า!
''เอ่อ มาซาฮิโระคุง.. ขอกินข้าวด้วยได้มั้ย''โอริพูดนะ ไม่ใช่ฉันT T
''หา ได้สิ''เขาตอบสั้นๆแล้วหันไปกินข้าวต่อ ตะกละจริงๆ=_=++ ขนาดฉันมาแล้วนะ หมอนี่ไม่คิดจะทั...
''เฮ้ย เดี๋ยวนะ ถ้าโอริละก็ ฉันให้นั่งด้วย แต่ถ้าเป็นยัยโนเอวฉันไม่ให้นั่งนะ..''มันทำตามความคิดฉันทันที แหม.. ไอ้นี่- -^หาว่าฉันอ้วนหยั่งนั้นหรอ!!! แต่ก็ดี! ไม่อยากนั่งด้วยหรอกย่ะ เชอะ!
''เฮ้ย! พูดไรของแก ให้คุณโนเอลเขานั่งด้วยสิ สวยดีออก 5555+''อุ๊ย! ดูไปดูมาไอ้ผมสีชาเขียวคนนี้ก็ดูดีนะ^_^ แต่ไม่อยากนั่งกับอีตามาซาฮิโระเลยอ่ะ แต่เดี๋ยวหาว่าทำเขาเสียน้ำใจ
''ขอบคุณค่ะ''ฉันพูดแล้วหันไปยิ้มให้พี่ผมชาเขียวสุดหล่อ(เพิ่งหล่อเมื่อกี้) แล้วนั่งลงตรงข้ามกับมาซาฮิโระ อี๋! ไม่มีที่นั่งอื่นแล้วเรอะ รีบกินดีกว่า เบื่อหน้าหมอนี่จะตายอยู่แล้ว..
ฉันรีบกะซวกข้าวให้เร็วที่สุด แต่ว่า..
''นี่ ยัยตะกละ ค่อยๆกินก็ได้ ไม่มีใครแย่งเธอหรอกน่า''
''นายต่างหากที่ตะกละ- -^''
''ฉันตะกละตรงไหน''
''ตรงที่นายไม่ทักฉันเพราะเห็นแก่กินไง''
''เพราะมันอร่อยต่างหาก''
''ของที่หมูกินมันดีตรงไหนกัน!!''
''เธอต่างหากที่เป็นหมู ยัยอ้วน!!''
''ฉันไม่ได้อ้วนนะ! นายน่ะแหละ ที่เป็นหมู!!''
''ไม่ ฉันไม่อ้วน เธอต่างหากที่อ้วน!!!''
''นายยยยย!!"
"เธอออออ!!''
''เฮ้ย! เป็นหมาหรอ กัดกันอยู่ได้''
''นายว่าฉันเป็นหมาหรอ!!! เดี๋ยวไล่กัดจริงๆเลยนะ!!!!!"มาซาฮิโระกับฉันพร้อมใจกันตะโกนใส่นายผมเหลืองโดยไม่ได้นัดหมาย รู้สึกภูมิใจหมอนี่ตรงที่มันคิดเหมือนฉันนี่แหละ 555+
''ฉันอิ่มแล้ว!!''ฉันพูดแล้วหันไปบอกโอริว่า
''ไปกันเหอะ โอริ''พูดเสร็จฉันกระชากยัยนี่ขึ้นห้องทันที อ๊ะๆ ฉันไม่ได้โหดร้ายทารุณนะ^^ แต่ยัยนี่กระชากฉันมาโดยไม่ให้ฉันตอบก่อนนี่นา ฉันเอาคืนต่างหาก ฉันไม่ผิดนะ^o^
แต่เพราะพอขึ้นห้องไปแล้วยัยนี่วีนเหมือนตอนเช้าอีกรอบ จึงทำให้ตลอดคาบบ่ายเต็มไปด้วยความน่าเบื่อ...
ขอโทษทีนะ เราเหนื่อยแล้วอ่ะ เราจะไปพิมพ์อีกเรื่องแล้ว= = เรื่องรักวุ่นวายของนายกวนประสาทกับยัยน่ารัก อ่าค่ะ เราตั้งใจจะอัพเรื่องนึงวันนึงอัพ1ครั้ง แต่ถ้าเบื่อๆอาจจะอัพวันละหลายๆรอบ ช่วงนี้จะเปิดเทอมแล้ว เราจะพยายามพิมวันนึงให้ได้เยอะๆ แต่พ่อแม่เราไม่ค่อยอยากให้เราเล่นทั้งวัน ก็เลยอาจจะอัพได้วันละ1ครั้งต่อ1เรื่อง ถ้าเปิดเทอมแล้วจะพยายามอัพให้เยอะที่สุดค่ะ