''นี่ ฉันบอกแกหลายรอบแล้วนะ!!! แกเสียมารยาทกับมาซาฮิโระเยอะแล้วนะ ทำไม...'' โอริบ่นตอนขากลับอีกรอบ เซ็งๆๆๆๆ
''คำก็เสียมารยาท สองคนก็เสียมารยาท รำคาญ''ฉันตัดโอริแล้วเดินเร็วๆกลับบ้านทิ้งโอริไว้กลางทาง..
เฮ้อ~ เหนื่อยชะมัด หยั่งกับมีแม่สองคนT^T วันนี้โดนทั้งวันเลย ยัยนี่หนักกว่าครูอีก จริงสินะ! ครูคณิตให้มาทำรายงานนี่หว่า- -* รีบกลับบ้านดีกว่า
แอ๊ดด~
ฉันเปิดประตูบ้านเข้าไป พ่อกับแม่ฉันก็กลับมาแล้ว ทางโอริก็คงกลับแล้วแหละมั้ง...
''กลับมาแล้วค่ะ คุณแม่ คุณพ่อ''
''จ้ะ''คุณแม่ตอบสั้นๆแล้วทำอาหารต่อ ส่วนคุณพ่อนั่งทำงานอยู่อีก คุณพ่อไม่ได้พักเลยหรอ???
''คุณแม่คะ คุณพ่อกลับจากประชุมยังไม่ได้พักเลยหรอคะ''
''อืม เป็นหยั่งนี้ของพ่อเค้าแหละลูก ว่าแต่วันนี้มีการบ้านมั้ย''
''มีค่ะ''
''งั้นขึ้นไปอาบน้ำทำการบ้านซะนะ เดี๋ยวแม่เรียกลงมาทานข้าวเอง''
''ค่ะ คุณแม่''ฉันเดินขึ้นบันไดบ้าน ขึ้นไปอาบน้ำแล้วทำการบ้าน 5โมงแล้วสินะ...
''All I want to...''
ตี๊ด!
''ฮัลโหล ใครน่ะ''
''ฉันเอง..''
''ฉันไหนล่ะ- -^''
''โอริ''
''อ้าว โทรมามีอะไรหรอ''
''ฉันจะขอโทษแกอีกรอบ..''
''ขอโทษทำไมฟะ- -+ แกไม่ผิดๆ อย่าบอกนะเก็บไปคิดมากอีกแล้วอ่ะ เฮ้อ~ ไม่ไหวๆ ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษแกอีกรอบไปตัดบทซะอย่างนั้นน่ะ''
''แต่ฉันทำให้แกรำคาญ...''
''แค่อดีต ขุดหาอะไรฟะ- -+ เป็นนักขุดสมองเรอะ''
''แฮะๆ เปล่าจ้า ตกลงไม่โกรธจริงๆหรอ''
''เออเด่ะ''
''ถ้าอย่างนั้นก็สบายใจแล้วล่ะ บายนะ''
ตี๊ด!
พอโอริวางสายไป ฉันก็ทำการบ้านต่อ แบบนี้แหละ^^ ตลอด3ปีที่เผ็นเพื่อนกับโอริ ทะเลาะบ่อยจะตาย แล้วสุดท้ายมันไม่ก็ฉันก็มาง้ออยู่ดี อิอิ
''All I...''
ตี๊ด!
''โทรมาอีกทำไมล่ะ โอริ- -*''
''ฉันไม่ใช่โอริ''
''อ้าว แล้วใครน่ะ''
''มาซาฮิโระ''
ตี๊ด!
ฉันตัดสายทิ้งทันที แล้วเขาก็โทรกลับมาอีกครั้ง ฉันกดวางสายไป ให้ตายเถอะ! หมอนี่ไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหน- -*
ปิ๊ปๆ
เสียงsmsเข้ามือถือ ฉันเปิดดูก็เป็นsmsของมาซาฮิโระ เขาเขียนว่า
ถ้าสงสัยเรื่องที่ฉันเอาเบอร์เธอมาจากไหน ถามโอริเพื่อนเธอเองเถอะนะ อยากบอกแค่ว่าเบอร์เธอสวยดี
เขาเขียนไว้แค่นั้น ส่งมานิดเดียวเอง- -^ เปลืองชะมัด ส่งแค่เนี้ย!? ว่าแต่โอริให้เบอร์ฉันกับมาซาฮิโระหรอ- -*
ตี๊ด!
ฉันตัดสินใจโทรถามโอริ
''ฮัลโหล''
''ฉันโนเอลเองนะ''
''ว่าไง มีอะไรหรอ''
''คือว่า พ่อแม่แกกลับบ้านแล้วใช่มั้ย''
''อื้อ''
''ฉันจะถามว่า แกให้เบอร์ฉันกับมาซาฮิโระหรือเปล่า''
''ใช่ ทำไมหรอ''
''แกให้ทำไม- -^''
''ก็มาซาฮิโระเค้าขอ''
''ทำไมแกถึงไม่ตอบว่าให้ไม่ได้''
''ฉันอยากให้แกรู้ว่าเขาเป็นคนดี''
''ฉันก็ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าเขาเป็นคนเลว''
''ท่าทางเธอ''
''ฉันไม่ได้ทำท่าทางว่าเขาเป็นคนไม่ดีซะหน่อย แต่เพราะอะไรไม่รู้...ฉันรู้สึกไปถูกกับเขา''
''หยั่งนั้นหรอ.. ช่วยไม่ได้อ่า''
''อื้อ ไม่เป็นไร ให้ไปแล้วก็ช่าง กินข้าวยัง''
''ยังเลย ทำรายงานอยู่''
''อืม งั้นวางละนะ บาย''
ตี๊ด!
ฉันกดวางสายก็พอดีเสียงแม่เรียกให้ฉันไปทานข้าว....
เช้าวันอังคาร....
ฮ้าววว~ ง่วงชะมัด=O= เมื่อคืนเล่นคอมหนักไปหน่อยแฮะ
ฉันลุกขึ้นไปอาบน้ำ ใส่เสื้อผ้า ลงไปคุณแม่ทำอาหารอยู่แล้ว
''คุณแม่คะ คุณพ่อล่ะ''
''นอนพักอยู่จ้ะ''เฮ้อ~ ค่อยยังชั่ว.. ทำงานซะเยอะเลย
''วันนี้ข้าวอะไรคะ''
''ไข่เจียวจ้ะ''
''ค่ะ''ฉันนั่งลงที่โต๊ะอาหาร แม่เดินเอาไข่เจียวมาให้ฉันกิน กี่โมงแล้วเนี่ย..
''คุณแม่คะ กี่โมงแล้ว''
''6โมงครึ่งเองจ้ะ ค่อยๆกินนะ''พูดเสร็จคุณแม่ก็เดินเข้าไปในครัว แล้วล้างจาน
พอฉันกินเสร็จฉันเก็บจานให้คุณแม่แล้วเดินไปร.ร. แต่พอเปิดประตูบ้านออกมาก็เจอ....