แอ๊กกกก~ ดงหนาม!!=O= หนามแทงตัวว้อยยยยยย!!!!!
ตอนนี้ฉันกะไอ้ไอกิกำลังเดินอยู่ในเขาแอสรีน นรกชัดๆ! มีแต่หนาม ไม่ยักกะมีนกฟินิกส์ซักตัว ทั้งที่เขาแอสรีนเป็นที่อยู่มันแท้ๆ-_-^ มันน่าแหวกภูเขาแล้วไล่ฆ่ามั้ยล่ะ!! ชิ!-*-
''เอ้า! เอานี่ไป!!'' ฉันโยนหนังสือเล่นปึ้กไปให้ไอกิ
''เฮ้! เบาๆหน่อยเด้=_=++ เจ็บนะว้อย!''
''ไม่รับเองนี่- -''ฉันพูดแล้วเสกไม้คทาออกมาแล้วเสกกองไฟกับเต้นท์ออกมาอีกที.. ก็มันมืดแล้วอ่ะ=_= ง่วงงงงง~~
''นี่มันหนังสืออะไร-*-??''
''หนังสือสอนเวทย์''
''ทำไมต้องเอามาให้ฉัน=_=''
''โง่!! นกฟินิกซ์มันไม่กระจอกหรอกนะ ไม่มีทางชนะมันได้หรอก ถ้าไม่มีเวทย์มนต์น่ะ อ่านไปเหอะ ท่องให้ได้ด้วย!!''ฉันพูดแบบไม่มีหายใจแล้วหลับตา แต่..
''นี่.. มันอ่าน...ยังไงหรอ=_=??''
เออเนอะ ลืมไป ฉันส่งหนังสือสอนเวทย์ของแม่มด ตัวอักษรของโลกแม่มดกับมนุษย์ไม่เหมือนกันนี่หว่า=O=
''ราเร พิริรา''
ฟุ้บ!!
พอฉันท่องมนต์เสร็จ ฉันหลับตาทันที หวังว่าจะได้นอน แต่... ไม่อ่ะ ไม่เลย=_=
''นี่!! ทำอะไรซักอย่างเซ่ToT!!! ภาษานี้ฉันก็อ่านไม่ออกโว้ยยยยยY_Y''
อะไรวะ!? ภาษาฟินิกซ์ยังอ่านไม่ออกอีก- -^
''ราเร พิวาเร''
ฟุ้บ!!
''เคยัง-*-''ฉันถามเสียงเบื่อๆ
''อ่าฮะ_ _''ไอกิตอบโดยที่ตาจ้องอยู่ที่หนังสือ ฮ้าวว~ ง่วง=O= หลับหล่ะ..
...................................
เฮ้อ~ ง่วงเป็นบ้า เมื่อคืนนอนนิดเดียวเองT_T มัวแต่นั่งเสกภาษาให้อีตาไอกิ ฮือ..
เอ๊ะ!? ทำไมฉันคันรู้สึกคันผมจัง..
พอฉันเอื้อมมือไปเกา เพียงแค่แตะ ฉันก็สะดุ้งโหยง.. เพราะผมฉันมัน...โคตรแหลมจนเจ็บ=_=
ฉันทนเจ็บแล้วดึงผมฉันออกมาเส้นหนึ่ง... เฮ้ย! นี่มัน....O_O
หนามนี่หว่า!!!!
อ๊ากกกกกก! ฝีมือตาไอกิแหงๆT^T ทำไมแกล้งฉันอย่างนี้เล่า!! เอ๊ะ! ไอกิหลับอยู่สินะ.. หุๆๆ>< แกล้งคืนดีกว่า...
ฟู่ววว!!!
อยู่ดีๆ ไฟก็ก่อตัวรอบตัวฉันกับไอกิเมื่อหันไปมองบนฟ้า..ฉันก็เจอ...
นกฟินิกซ์!!!!
แหม.. กว่าจะมา=O= รอนานเป็นชาติเลยย่ะ!!
''ฮ้าววว~ มีไรหร... เฮ้ย!!!OoO''ไอกิพูดไม่ทันจบก็เหลือบไปเห็นไอ้นกไฟบ้านั่นทันที
หึ! ไม่ต้องห่วงหรอก.. เท่าที่ดู นกฟินิกซ์ตัวนี้เป็นนกฟินิกซ์ชั้นต่ำ เพราะฉะนั้นไม่มีเวทย์สูงเหมือนพวกฉันหรอก ทดสอบไอกิกับเจ้านกตัวนี้คงไม่เสียหาย
''เอ้า! ใช้เวทย์มนต์ให้เป็นประโยชน์สิ ไอกิ นายอ่านแล้วก็ท่องไปแล้วนะ!''ฉันหันไปบอก ไอกิที่ดูลังเล ซักพัก..เขาก็ท่องมนต์ออกมา
''โรเม วารินซา!!''
เจ้านกฟินิกซ์ตัวนั้นถูกไฟลวกมันดิ้นเร่าๆอยู่กลางอากาศซักพักก็กลายเป็นผงลงมาสู่พื้น
''ก็ทำได้นี่- -''
''O_O''
''ทำไม-*-''
''อ๊ากกกกกกกก~~!! ฉันใช้เวทย์มนต์ได้แล้วว้อยยยยยยยยยยยยย^O^''
เออ!! รู้แล้วย่ะ! เสียงดังเป็นบ้า เดี๋ยวมันมาอีกตัวฉันไม่ยุ่งนะยะ=_=^
555+ ผู้ที่อ่านถึงตรงนี้ บางคนงงเป็นไก่ตาบอด(ตาแตกน่ะแหละ) ที่จริง ไอ้เรื่องเนี้ย ไม่ได้อัพนานนนนนนนนนนนนนนนนนน มากๆๆๆ>_< เป็นเดือนเลยค่ะ เพราะคิดว่าไม่สนุก แฮะๆๆๆ^^;; ผู้ที่จำได้ขอนับถือเนื่องจากมีความจำที่...ยาวนาน=_= อัพต่อก็แล้วกันค่ะ ถ้าไม่รู้เรื่องจริงๆ เดี๋ยวเราจะให้ลิ้งค์ตอนแรกให้อ่าน><

