เกริ่นก่อนเปิดเรื่อง....
เรื่องนี้ไม่ได้อัพนานมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ไม่รู้จะจำกันได้มั้ยนะคะ แต่รู้สึกว่าช่วงนี้แต่งออกมาไม่ค่อยสนุกเลย ขอโทษนะคะT^T
โอยยย งานหมั้นบ้าบออะไ ฉันไม่สนใจทั้งนั้น!
ฉันเดินหันหลังจะออกไปนอกงาน แต่ถูกแม่ฉุดแขนไว้ก่อน
''โนเอล ไปไหนลูก มานี่''
ฮือๆ T^T
''อ้าว สวัสดีครับ คุณเคโกะ''
''ค่ะ เป็นอย่างไรบ้างคะ ไม่พบกันเสียนาน^^''
แม่คุยกับแขกคนอื่น ตอนนี้ฉันหวาดผวามากที่สุดว่ามาซาฮิโระจะเห็นฉัน แงๆT T
''นี่ลูกสาวดิฉันค่ะ ชื่อโนเอล''
พอฉันถูกแนะนำตัว ฉันก็ก้มหัวคำนับอย่างเคารพ
''แหม่.. สวยจริงๆเลยครับ ไว้โตแล้วให้หมั้นกันเลยมั้ยครับ ผมมีลูกชายพอดี ฮ่าๆ''
จึ้ย....-_-;;
''แหม งั้นก็ดีสิคะ ไหนละคะลูกชายของคุณยาสึโตะ''
''มาซาฮิโระ มานี่!''
''ครับ''
เฮ้ย! ซวยแล้วO_o
''สวัสดีครับคุณน้า''หมอนี่ก้มหัวให้แม่ฉันตามมารยาท แว้กๆๆๆ ไม่เอา! ให้หมั้นกับอีกตานี่อ่ะนะToT
''ToT''
''เป็นอะไรลูกโนเอล.. ทำไมทำหน้าจะร้องไห้อย่างนั้น''
โฮก... ก็เสียใจที่ชีวิตต้องพบพานอีตาพาซวยมาซาฮิโระนี่ไงคะTT^TT
นั่นแค่ความคิดในใจ แต่ที่ฉันพูดออกไป...
''เปล่าค่ะ''
อึดอัดเว้ย!>O<
''งั้นก็ดีแล้ว มาซาฮิโระคุง พาโนเอลไปกินอาหารสิ^^''
แงๆ แม่รังแกจ๋านนะนายT^Tฉันล่ะอยากร้องไห้เป็นภาษาอาหรับเชียว!
''ซวยชะมัด..''ฉันบ่นอุบอิบมาตลอด มาซาฮิโระเหมือนจะสังเกตได้เลยพูดดักไว้
''จะนินทาฉันรึไง-0-''
''ไม่ใช่''
''งั้นจะด่าฉันลับหลัง''
''ไม่ใช่ซะหน่อย ความหมายเดียวกันกับนินทานั่นแหละย่ะ!''
ว่าแล้วฉันก็เชิดกลับไป แต่แอบเหลือบๆไปมองตานี่ นั่นแน่! อย่าคิดอะไรบ๊องๆต๊องๆนะ ฉันแค่อยากรู้เท่านั้นแหละว่าพอมาซาฮิโระใส่ชุดฮากามะแล้วจะเป็นไง...
อ๊ากกกกกกกก หล่อกระชากใจจริงๆ ตอนเข้างานมาไม่สังเกตเลยแฮะ เห็นแต่หน้าหมอนี่ก็พยายามทำตัวหลีบเลยไม่ได้ดูชุดฮากามะของเขา
และแล้ว คำพูดของเขาก็หยุดความคิดของฉัน...
''เฮ้อ แค่คิดก็จะร้องไห้แล้ว หมั้นกับเธอเนี่ยนะ!? อนาคตพังครืนเลย''
ฉันต้องพูดคำนั้นไม่ใช่หรอTT_TT
''เหมือนกันนั่นแหละ... พิธีงานหมั้นของเพื่อนแม่จะเริ่มแล้ว ฉันกลับไปหาแม่ก่อนล่ะ''
''ของกินล่ะ แม่เธอบอกให้ฉันพาเธอมากินน่ะ-*-''
''นายกินแทนหน่อย ฉันไม่ชอบ มีแต่ซูชิ''
''อ่าว กรรมดิ..''
ฉันทิ้งให้หมอนั่นยืนอยู่คนเดียวแล้วรีบกลับมาหาคุณแม่ งานหมั้นเริ่มพอดี ไหนๆๆ เพื่อนแม่คนหนายยย><
โอ๊ะโอ....
ฉันไม่น่ามองเลย....
มันทำให้สายตาฉันอยากบอดT T
เพราะคนที่ฉันเห็นคือ ป้าแก่ๆหนังเหี่ยวตัวดำปิ๊ดปี๋!!! โฮกกกก ผู้ชายที่เป็นคู่หมั้นคนนั้น.. น่าสงสารจริงๆ เอาคนอย่างเพื่อนแม่ฉันแบบนั้นได้ไง คนสวยๆแก่ๆยังมีอีกเยอะ- -*(แก่ๆ?)
ฉันเหลือบไปมองคู่หมั้นของเพื่อนแม่ที่เป็นชาวซาไก(ซะที่ไหน-_-)
โอ้ว.. หน้าตารับไม่ได้
น่าเกลียดกว่าป้าซาไกอีกอ่ะT^T
เฮ้ออออออ~ มางานหมั้นคราวนี้มีแต่ซวยกับซวยแฮะ...